Imam Darimi : 2762

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ أُتِيَ فِي ابْنَيْ عَمٍّ أَحَدُهُمَا أَخٌ لِأُمٍّ فَقِيلَ لِعَلِيٍّ إِنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ كَانَ يُعْطِيهِ الْمَالَ كُلَّهُ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنْ كَانَ لَفَقِيهًا وَلَوْ كُنْتُ أَنَا أَعْطَيْتُهُ السُّدُسَ وَمَا بَقِيَ كَانَ بَيْنَهُمْ

Dywedodd [Muhammad bin Yusuf] wrthym [Sufyan] gan [Abu Ishaq] gan [Al Harith] gan [Ali] ei fod unwaith wedi wynebu mater etifeddiaeth dau fab ei ewythr tadol, ac un ohonynt yn hanner brawd iddo. Yna pan ddywedwyd wrth Ali fod Ibn Mas'ud wedi rhoi'r holl eiddo i'w hanner brawd, dywedodd Ali (boed i Allah fod yn fodlon ag ef): Mae'n gyfreithwraig. Pe bawn i'n penderfynu, byddwn i'n rhoi un rhan o chwech iddo ac yn rhannu'r gweddill rhyngddynt.