इमाम दारिमी : 2762

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ أُتِيَ فِي ابْنَيْ عَمٍّ أَحَدُهُمَا أَخٌ لِأُمٍّ فَقِيلَ لِعَلِيٍّ إِنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ كَانَ يُعْطِيهِ الْمَالَ كُلَّهُ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنْ كَانَ لَفَقِيهًا وَلَوْ كُنْتُ أَنَا أَعْطَيْتُهُ السُّدُسَ وَمَا بَقِيَ كَانَ بَيْنَهُمْ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन युसुफ] यांनी सांगितले, ज्यांनी [सुफ्यान] यांच्याकडून, [अबू इशाक] यांच्याकडून, [अल-हारीथ] यांच्याकडून आणि [अली] यांच्याकडून हदीस नमुद केली आहे की एकदा त्यांच्या समोर दोन वडिलांच्या भावांच्या मुलांच्या वारसाहक्काबाबत एक प्रकरण मांडले गेले, ज्यापैकी एक पूर्ण भाऊ होता. नंतर, जेव्हा अलींना कळले की इब्न मसऊद यांनी पूर्ण वारसा पूर्ण भावाला दिली आहे, तेव्हा अली (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) म्हणाले: 'तो एक न्यायशास्त्रज्ञ आहे. जर निर्णय माझा असता, तर मी त्याला सहावा हिस्सा दिला असता आणि उरलेली रक्कम त्यांच्यामध्ये वाटून दिली असती.'