Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar

Imam Bukhari : 3939

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي رَافِعٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُيَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوا مِنْهَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ قُلْنَا لَهَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ قَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ بِمَكَّةَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا حَاطِبُ مَا هَذَا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ يَقُولُ كُنْتُ حَلِيفًا وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مَنْ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ عِنْدَهُمْ يَدًا يَحْمُونَ قَرَابَتِي وَلَمْ أَفْعَلْهُ ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكُمْ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى مَنْ شَهِدَ بَدْرًا فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ السُّورَةَ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنْ الْحَقِّ إِلَى قَوْلِهِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ }

আমাক কৈছে [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [ছুফিয়ানক] [আমৰু বিন দিনাৰ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ মোক [আল হাছান বিন মহম্মদ] কৈছে যে তেওঁ [উবাইদুল্লাহ বিন আবু ৰফী’] কোৱা শুনিছে, মই শুনিছো [আলী] ৰিয়াল্লাহ আনহুয়ে কোৱা, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মোক, জুবাইৰ আৰু মিকদাদে তেওঁৰ বাৰ্তা পঠিয়াইছে: ‘আপুনি যেতিয়ালৈকে আগবাঢ়ক আগমন। 'ৰৌধহ খাখ', কাৰণ উটত উঠি চিঠি লৈ যোৱা এগৰাকী মহিলা আছে, চিঠিখন জব্দ কৰক'। উবৈদুল্লাহ বিন ৰফীয়ে ক’লে, আমি ৰাওনা হ’লোঁ আৰু আমাৰ ঘোঁৰাবোৰে যিমান পাৰি বেগেৰে দৌৰিলোঁ যেতিয়ালৈকে আমি ৰাউদাহ খাখত উপস্থিত নহ’লোঁ, য’ত ইতিমধ্যে উটত উঠি এগৰাকী মহিলা আছিল। আমি তেওঁক ক’লোঁ; 'প্লিজ আপোনাৰ চিঠিখন উলিয়াই লওক'। 'মই চিঠি এখন লৈ অহা নাছিলো'। মহিলাগৰাকীয়ে উত্তৰ দিলে। গতিকে আমি ক’বলৈ বাধ্য হৈছো; 'সেই চিঠিখন উলিয়াই দিব লাগিব, নহ'লে আমি তোমাৰ কাপোৰ খুলি দিম!' উবৈদুল্লাই ক’লে, তাৰ পিছত মহিলাগৰাকীয়ে অৱশেষত চুলিৰ গুটিৰ পৰা নিজৰ চিঠিখন উলিয়াই আনিলে, আৰু আমি চিঠিখন আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ লৈ আহিলোঁ। দেখা গ’ল যে সেই চিঠিখন খাতিব বিন আবু বলতাআ আল আনছাহৰীৰ পৰা মক্কাৰ কিছুমান মুশ্বৰিকলৈ লিখা আছিল, য’ত তেওঁ আল্লাহৰ ৰাছুলৰ কিছুমান নীতিৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল যিবোৰ তেওঁ কাৰ্যকৰী কৰিব। তাৰ পাছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হাতিব বিন আবু বলতাআহক জেৰা কৰি ক’লে, ‘হে হাথীব, এনে এখন চিঠি লিখাৰ উদ্দেশ্য কি?’? হাতিবে উত্তৰ দিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোৰ বিচাৰ কৰাত খৰখেদা নকৰিবা, মই কোৰেইচত আবদ্ধ হৈ থকা কোনোবা আছিলোঁ, - তাৰ পিছত তেওঁ বুজাই দিলে, তেওঁ তেওঁৰ মিত্ৰ, কিন্তু তেওঁৰ বংশৰ পৰা নহয়। আপোনাৰ লগত থকা প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ বহু আত্মীয় আছে যিয়ে নিজৰ পৰিয়াল আৰু সম্পত্তি ৰক্ষা কৰে, গতিকে মইও কামনা কৰোঁ যে মোৰ বংশ নাথাকিলে তেওঁলোকৰ পৰা সুৰক্ষা বিচাৰিলেহেঁতেন যাতে মই মোৰ ঘনিষ্ঠতা বজাই ৰাখিব পাৰো। মই মোৰ ধৰ্মৰ পৰা ত্যাগ কৰাৰ বাবেই এই কাম কৰা নাছিলো, ইয়াৰ অৰ্থ এইটোও নহয় যে মই ইছলামৰ পিছত কুফিৰত সুখী।' ৰাছুলুল্লাই মন্তব্য কৰিছিল ‘হাতিবে সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ লগত সৎ হৈ আহিছে’। উমৰে অৱশ্যে নিজৰ কঠোৰ মনোভাৱ প্ৰকাশ কৰিছিল, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক এই মুনাফিকজনৰ ডিঙি কাটিবলৈ অনুমতি দিয়ক’। আল্লাহৰ ৰাছুলে তেওঁক বাধা দি ক’লে, ‘তেওঁ হাতিবে বদৰৰ যুদ্ধত অংশ লৈছে, কোনে জানে, আল্লাহে বদৰৰ যুদ্ধৰ সকলো অনুগামীক চাই কৈছে ‘তোমালোকৰ ইচ্ছামতে কৰা, মই তোমালোকক ক্ষমা কৰি দিলোঁ, তাৰ পিছত আয়াত অৱতীৰ্ণ হ’ল: ‘হে তোমালোকে বিশ্বাস কৰা, মোৰ শত্ৰুক আৰু তোমালোকৰ শত্ৰুক ৰক্ষক হিচাপে নল’বা, তোমালোকে তেওঁলোকৰ প্ৰতি প্ৰেম দেখুৱাইছা, যদিও, তেওঁলোকে কাফিৰ কৰে তোমাৰ ওচৰলৈ অহা সত্য'। -যেতিয়ালৈকে পদটো 'সৰল পথৰ পৰা বিচ্যুত হৈছে- -QS. মুমতাংগনাঃ পদ ১-।