Rasulullah shallallahu 'alaihi wasalam jika ingin mendoakan keselamatan kepada seseorang beliau selalu qunut setelah rukuk

Imam Darimi : 1547

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لِأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ وَيَجْهَرُ بِذَلِكَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلَاتِهِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِحَيَّيْنِ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ }

Dywedwyd wrthym fod [Yahya bin Hassan] wedi dweud wrthym [Ibrahim bin Sa'd] gan [Az Zuhri] gan [Ibn Al Musayyab] ac [Abu Salamah bin Abdurrahman] gan [Abu Hurairah], fod Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) wedi dweud, os oedd am weddïo am ddrwg i rywun neu weddïo am dda i rywun, y byddai'n gwneud qunut ar ôl plygu. Efallai ar ôl dweud SAMI'ALLAAHU LIMAN HAMIDAH, RABBANAA WA LAKAL HAMDU -Boed i Allah glywed canmoliaeth y rhai sy'n ei ganmol. O ein Rabb, i Ti y bo'r holl ganmoliaeth-, gweddïodd: 'O Allah, achub Al Walid bin Al Walid, Salamah bin Hisham, 'Ayyasy bin Abu Rabi'ah a'r credinwyr gwan. O Allah, llwm Dy gosb ar y Mudlars, dewch â chyfnod o newyn arnynt fel y newyn yn amser Joseff'. Cryfhaodd y weddi. A dywedodd rai o'i weddïau; Gweddi foreol: 'O Allah, melltithia Fulan a Fulan'. Soniodd am ddau bentref o bentrefi Arabaidd. Yna datgelodd Allah Ta'ala yr adnod: '-Nid oes yr ymyrraeth leiaf gennych chi yn eu materion nac mae Allah yn derbyn eu hedifeirwch, nac yn eu cosbi oherwydd mewn gwirionedd maent yn bobl anghyfiawn-' -Qs. Ali Imran: 128-.