Ka'ab bin ashraf harus terbunuh sebab dia telah menyakiti Allah dan rasul-nya

इमाम बुखारी : 3731

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لِكَعْبِ بْنِ الْأَشْرَفِ فَإِنَّهُ قَدْ آذَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَامَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُحِبُّ أَنْ أَقْتُلَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأْذَنْ لِي أَنْ أَقُولَ شَيْئًا قَالَ قُلْ فَأَتَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ سَأَلَنَا صَدَقَةً وَإِنَّهُ قَدْ عَنَّانَا وَإِنِّي قَدْ أَتَيْتُكَ أَسْتَسْلِفُكَ قَالَ وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَتَمَلُّنَّهُ قَالَ إِنَّا قَدْ اتَّبَعْنَاهُ فَلَا نُحِبُّ أَنْ نَدَعَهُ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَى أَيِّ شَيْءٍ يَصِيرُ شَأْنُهُ وَقَدْ أَرَدْنَا أَنْ تُسْلِفَنَا وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِو حَدَّثَنَا عَمْرٌو غَيْرَ مَرَّةٍ فَلَمْ يَذْكُرْ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ أَوْ فَقُلْتُ لَهُ فِيهِ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ فَقَالَ أُرَى فِيهِ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ فَقَالَ نَعَمِ ارْهَنُونِي قَالُوا أَيَّ شَيْءٍ تُرِيدُ قَالَ ارْهَنُونِي نِسَاءَكُمْ قَالُوا كَيْفَ نَرْهَنُكَ نِسَاءَنَا وَأَنْتَ أَجْمَلُ الْعَرَبِ قَالَ فَارْهَنُونِي أَبْنَاءَكُمْ قَالُوا كَيْفَ نَرْهَنُكَ أَبْنَاءَنَا فَيُسَبُّ أَحَدُهُمْ فَيُقَالُ رُهِنَ بِوَسْقٍ أَوْ وَسْقَيْنِ هَذَا عَارٌ عَلَيْنَا وَلَكِنَّا نَرْهَنُكَ اللَّأْمَةَ قَالَ سُفْيَانُ يَعْنِي السِّلَاحَ فَوَاعَدَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ فَجَاءَهُ لَيْلًا وَمَعَهُ أَبُو نَائِلَةَ وَهُوَ أَخُو كَعْبٍ مِنْ الرَّضَاعَةِ فَدَعَاهُمْ إِلَى الْحِصْنِ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ فَقَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ أَيْنَ تَخْرُجُ هَذِهِ السَّاعَةَ فَقَالَ إِنَّمَا هُوَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَأَخِي أَبُو نَائِلَةَ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَتْ أَسْمَعُ صَوْتًا كَأَنَّهُ يَقْطُرُ مِنْهُ الدَّمُ قَالَ إِنَّمَا هُوَ أَخِي مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَرَضِيعِي أَبُو نَائِلَةَ إِنَّ الْكَرِيمَ لَوْ دُعِيَ إِلَى طَعْنَةٍ بِلَيْلٍ لَأَجَابَ قَالَ وَيُدْخِلُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ مَعَهُ رَجُلَيْنِ قِيلَ لِسُفْيَانَ سَمَّاهُمْ عَمْرٌو قَالَ سَمَّى بَعْضَهُمْ قَالَ عَمْرٌو جَاءَ مَعَهُ بِرَجُلَيْنِ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو أَبُو عَبْسِ بْنُ جَبْرٍ وَالْحَارِثُ بْنُ أَوْسٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ قَالَ عَمْرٌو جَاءَ مَعَهُ بِرَجُلَيْنِ فَقَالَ إِذَا مَا جَاءَ فَإِنِّي قَائِلٌ بِشَعَرِهِ فَأَشَمُّهُ فَإِذَا رَأَيْتُمُونِي اسْتَمْكَنْتُ مِنْ رَأْسِهِ فَدُونَكُمْ فَاضْرِبُوهُ وَقَالَ مَرَّةً ثُمَّ أُشِمُّكُمْ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ مُتَوَشِّحًا وَهُوَ يَنْفَحُ مِنْهُ رِيحُ الطِّيبِ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ رِيحًا أَيْ أَطْيَبَ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَ عِنْدِي أَعْطَرُ نِسَاءِ الْعَرَبِ وَأَكْمَلُ الْعَرَبِ قَالَ عَمْرٌو فَقَالَ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَشُمَّ رَأْسَكَ قَالَ نَعَمْ فَشَمَّهُ ثُمَّ أَشَمَّ أَصْحَابَهُ ثُمَّ قَالَ أَتَأْذَنُ لِي قَالَ نَعَمْ فَلَمَّا اسْتَمْكَنَ مِنْهُ قَالَ دُونَكُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ

हे आम्हाला [अली बिन अब्दुल्ला] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला सांगितले [सुफ्यान] [अम्र] यांनी सांगितले की, मी [जाबिर बिन अब्दुल्ला] (अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल होवो) यांना म्हणताना ऐकले, "अल्लाहचे प्रेषित (त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत) म्हणाले: 'काब बिन अस्यराफला कोणी मारेल का, ज्याने अल्लाहची अवज्ञा केली आहे आणि त्याच्या प्रेषिताला त्रास दिला आहे?'" मग मुहम्मद बिन मस्लामा उठले आणि म्हणाले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, तुम्हाला तो मारण्यासाठी मीच जावं का?" त्यांनी उत्तर दिलं, "होय." मुहम्मद बिन मस्लामा म्हणाले, "मला काही बोलण्याची परवानगी द्या." त्यांनी म्हटलं, "बोल." त्यानंतर मस्लामा काबकडे गेला आणि म्हणाला, "खरोखरच, त्या माणसाने (म्हणजे पैगंबर, त्यावर शांति असो – संपादकाची टीप) आम्हाला अडचणीत असताना दान मागितले आहे; म्हणूनच मी कर्ज मागण्यासाठी तुमच्याकडे आलो आहे." काब म्हणाला, "आणि अल्लाहच्या शपथाने, तुम्ही त्याच्यापासून कंटाळून जाल." मस्लामा म्हणाला, "खरंच, आम्ही त्याचे अनुयायी झालो आहोत, आणि जोपर्यंत आम्हाला त्याच्या प्रकरणाचा निकाल कळत नाही तोपर्यंत आम्ही त्याला सोडू इच्छित नाही, आणि आम्हाला एक-दोन वासाक कर्ज हवे आहे." 'अमरूने आम्हाला हे फक्त एकदाच सांगितले नाही, परंतु त्याने 'एक-दोन वासाक'चा उल्लेख केला नाही. किंवा, मी त्याला 'एक किंवा दोन वासाक' असे म्हटले." कथकाने सांगितले, "माझ्या आठवणीनुसार, हदीसमध्ये 'एक किंवा दोन वासाक' असा उल्लेख आहे." – काब इब्न अल-आशराफने उत्तर दिले, "ठीक आहे, पण तुम्हाला मला जामीन द्यावी लागेल." त्यांनी उत्तर दिले, "आम्ही तुम्हाला कोणती हमी द्यावी?" का'ब म्हणाला, "तुमच्या पत्नींची हमी द्या." त्यांनी उत्तर दिले, "आम्ही आमच्या पत्नींची हमी कशी देऊ, जेव्हा तुम्ही अरबमधील सर्वात सुंदर पुरुष आहात?" का'ब म्हणाला, "मग तुमच्या मुलींची हमी द्या." त्यांनी म्हटले, "आम्ही आमच्या मुलींना तारण कसे ठेवू? लोक त्यांची फकाणा करतील आणि म्हणतील, 'त्या एक-दोन वासाकसाठी तारण ठेवल्या गेल्या आहेत,' आणि यामुळे आम्हाला लाज येईल; पण आम्ही आमच्या लमाह (लामा) तारण ठेवू." -सुफ्यान म्हणाले: 'त्याचा अर्थ शस्त्रे होता.' मग त्यांनी पुन्हा भेटण्याचा करार केला. एक रात्री, मस्लामा आणि अबू ना'इला – जो का'बचा पोसका भाऊ होता – का'बला भेटायला आले, आणि का'बने त्यांना किल्ल्यात बोलावले; त्यानंतर, का'ब त्यांच्याशी भेटायला खाली आला. काबच्या पत्नीने त्याला विचारले, "अशा वेळी तुम्ही कुठे जात आहात?" काबने उत्तर दिले, "तो मुहम्मद बिन मस्लामा आणि माझा भाऊ अबू नाईला आहे." – 'अमरूने पुढे सांगितले, "काबच्या पत्नी म्हणाली, 'मला रक्त थेंबल्याचा आवाज ऐकू येतोय.'" काबने उत्तर दिले, "तो फक्त माझा भाऊ मुहम्मद इब्न मस्लामा आणि माझा पोसका भाऊ अबू नाईला आहे. खरं तर, एक सन्माननीय माणूस म्हणून, बोलावल्यावर तो रात्रीही त्याला भेटेल." कथाकाराने सांगितले, "मग मुहम्मद बिन मस्लामाह आपल्यासोबत दोन माणसे (किल्ल्यात) घेऊन आला." – सुफ्यनाला विचारले गेले, "अम्रूने त्यांची नावे सांगितली का?" त्याने उत्तर दिले, "अम्रूने त्यापैकी काहींचीच नावे सांगितली." अम्रू म्हणाला, "तो दोन माणसांसह आला." इतरांनी सांगितले, "अबू अब्स बिन जब्र, अल-हरिथ बिन औस आणि अब्बाद बिन बिश्र." 'अमरु म्हणाला, "तो दोन माणसांसह आला." मस्लामा पुढे म्हणाला, "खरोखर, मी त्याचे केस पकडून त्याला चुंबन देईन; जर तुम्हाला दिसले की मी त्याचा डोक्यावर ताबा मिळवला आहे, तर जवळ येऊन त्याला घायाळ करा." कधी कधी मस्लामा म्हणायचा, 'मग मी तुला त्याला चुंबन देण्याची संधी देईन.' जेव्हा का'ब त्यांच्याकडे उतरला आणि त्याच्या अत्तरचा सुगंध पसरू लागला, तेव्हा मस्लामा म्हणाला, 'मी यापेक्षा उत्तम सुगंध कधीच अनुभवला नाही.' 'अम्रूने पुढे सांगितले, "माझ्याकडे अरब स्त्रियांचा इत्र आहे, आणि तो अरबांमध्ये सर्वोत्तम आहे." 'अम्रू म्हणाला, "मस्लामाने विचारले, 'तुम्ही मला तुमच्या डोक्याचा वास घेऊ द्याल का?' का'बने उत्तर दिले, 'घे.' मग मस्लामाने त्याचा वास घेतला, आणि त्यानंतर त्याच्या सोबतींनीही." त्यानंतर, मस्लामाने पुन्हा विचारले, "मला पुन्हा परवानगी द्याल का?" का'ब म्हणाले, "होय, करा." जेव्हा त्याने तसे करण्यास यश मिळवले, तेव्हा मस्लामाने सांगितले, "जवळ या." म्हणून त्यांनी ताबडतोब त्याचा खून केला, त्यानंतर ते पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्याकडे गेले आणि त्यांना याबद्दल माहिती दिली."