Aku meminta pintu surga dibuka, penjaga berkata 'Untukmu dibuka pertama'

Imam Darimi : 52

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَزِيدُ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْ جُمْجُمَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأُعْطَى لِوَاءَ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَآتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَتِهَا فَيَقُولُونَ مَنْ هَذَا فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيَفْتَحُونَ لِي فَأَدْخُلُ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ شَعِيرٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ وَفُرِغَ مِنْ حِسَابِ النَّاسِ وَأُدْخِلَ مَنْ بَقِيَ مِنْ أُمَّتِي فِي النَّارِ مَعَ أَهْلِ النَّارِ فَيَقُولُ أَهْلُ النَّارِ مَا أَغْنَى عَنْكُمْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُونَ بِهِ شَيْئًا فَيَقُولُ الْجَبَّارُ فَبِعِزَّتِي لَأَعْتِقَنَّهُمْ مِنْ النَّارِ فَيُرْسِلُ إِلَيْهِمْ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتُحِشُوا فَيُدْخَلُونَ فِي نَهَرِ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ فِيهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي غُثَاءِ السَّيْلِ وَيُكْتَبُ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ فَيُذْهَبُ بِهِمْ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ لَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ فَيَقُولُ الْجَبَّارُ بَلْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الْجَبَّارِ

Һөйләне беҙгә [Ғабдулла бин Сәлих] беҙгә әйтте [Әл-Ләйетс] миңә [Йәзид Ибну Абдулла бин Әл-Хад] [`Әмр бин Әбү `Әмр]-ҙән [Әнәс бин Малик] Радлиаллаһу'анһу тип әйтте; Мин ишеттем, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Ысынлап та, мин беренсе кеше, уның ер ярыласаҡ, сөнки минең даным ҡиәмәт көнөндә -һуңыраҡ- һәм унда бер ниндәй ҙә тәкәбберлек булмаясаҡ, мин беренсе кеше, күккә инеү өсөн ҡиәмәт көнөндә бер ниндәй ҙә тәкәбберлек булмаясаҡ һәм унда бер ниндәй ҙә тәкәбберлек булмаясаҡ, һәм мин улар яҡынлашасаҡ holguard the ожмах - был кеше кем икәнен һорағыҙ? Мин яуап бирҙем: Мин Мөхәммәт һуң улар минең өсөн асты, һуңынан мин индем һәм мин үҙемдең алдымда Ҡөҙрәтлене таптым шуға күрә мин Уға сәждә ҡылдым. Шунан һуң: «Башыңды күтәр, Мөхәммәт, һөйлә һәм һүҙең ишетеләсәк, һора һәм үтенесең ҡабул булыр, шәфәғәт ит һәм һин шәфәғәт итә алырһың», — тине. Шулай итеп, мин башымды күтәреп: «Халҡым, халҡым, йә Раббым!» Ул: «Халҡыңа бар һәм кемдең күңелендә бойҙай бөртөгө ҙурлығында иманлы икәнен тапһаң, мин уны мотлаҡ ожмахҡа индерермен», — тигән. Шунан барҙым да кем осраһам, уның йөрәге орлоҡ ҙурлығында, уларҙы күккә һалдым. Шул саҡта мин үҙемдең алдымда Ҡөҙрәтлене таптым, шуға күрә Уға баш эйҙем. Ул әйтте: Башыңды күтәреп һөйлә, һүҙҙәрең ишетелер һәм әйт, улар ишетелер һәм шәфәғәт ҡылыр һәм һин шәфәғәт итә алырһың. Шулай итеп, мин башымды күтәрҙем һәм мин үҙемдең халҡыма әйттем: Йә Раббым, һуңынан Ул әйтте: «Һинең халҡыңа бар, кемдең иман йөрәгендә бойҙай бөртөгө ҙурлығында тапһаң, шунан һуң улар ожмахҡа китһен, шунан мин барҙым һәм кемдең иман йөрәктәрендә бөртөгө ҙурлығында тапһам, мин уларҙы уға һалдым. — Бөтә кешелектең ғәмәлдәрен иҫәпләү тамамланғас, ҡалған халҡым тамуҡ әһелдәре менән бергә тамуҡҡа ташланғас, тамуҡ әһелдәре әйтте; Һеҙҙең Аллаһ Сүбхәнәһу вә Тәғәләгә ғибәҙәт ҡылыуығыҙ һәм Уға бер нәмәне лә тиңдәш тотмауығыҙ һеҙгә бер ниндәй ҙә файҙа килтермәй. Шуға күрә Ҡөҙрәтле Рабб: «Бөйөклөгөм менән ант итәм, Мин уларҙы тамуҡ утынан азат итермен», — тигән. Шунан уларға ебәрелгән һәм уларҙы тамуҡтан ҡыҙҙырып сығарғандар, шунан уларҙы тормош йылғаһына һалғандар, шунан улар ағып ятҡан күбектә орлоҡ үҫкән кеүек үҫкән, маңлайҙарына яҙылған; улар Аллаһы Тәғәлә тарафынан азат ителгән кешеләр. Шунан һуң уларҙы етәкләп күккә күтәрҙеләр. Шулай итеп, күктә йәшәүселәр уларға: — Был йәһәннәм халҡы. Шуға күрә Ҡөҙрәтле Рабб: «Эй, юҡ, улар Ҡөҙрәтле Алла тарафынан азат ителгән кешеләр», — тигән. '