Aku meminta pintu surga dibuka, penjaga berkata 'Untukmu dibuka pertama'

Imam Tirmidzi : 3549

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا زَمْعَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ وَهْرَامٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَلَسَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَهُ قَالَ فَخَرَجَ حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْهُمْ سَمِعَهُمْ يَتَذَاكَرُونَ فَسَمِعَ حَدِيثَهُمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ عَجَبًا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَ مِنْ خَلْقِهِ خَلِيلًا اتَّخَذَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا وَقَالَ آخَرُ مَاذَا بِأَعْجَبَ مِنْ كَلَامِ مُوسَى كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا وَقَالَ آخَرُ فَعِيسَى كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ وَقَالَ آخَرُ آدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ وَقَالَ قَدْ سَمِعْتُ كَلَامَكُمْ وَعَجَبَكُمْ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلُ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَمُوسَى نَجِيُّ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَعِيسَى رُوحُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ وَهُوَ كَذَلِكَ أَلَا وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا حَامِلُ لِوَاءِ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يُحَرِّكُ حِلَقَ الْجَنَّةِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ لِي فَيُدْخِلُنِيهَا وَمَعِي فُقَرَاءُ الْمُؤْمِنِينَ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَكْرَمُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ وَلَا فَخْرَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ

Беҙгә [Әли бин Нахср бин Али Әл-Джахдхами] әйтте [Ғөбәйҙулла бин Ғәбдел Мәжид] беҙгә [Зәмғә бин Сәлих] [Сәләмә бин Ваһрамдан] [Икримә] [Ибн Аббастан] әйтте; — Рәсүлуллаһтың ҡайһы бер сәхәбәләре уны көтөп тирә-яҡта ултырҙы. һуңынан килеп сыҡты, уларға яҡынлашҡас, уларҙың һөйләшеүен тыңланы, ҡайһы берәүҙәр аптырап, Аллаһ Тәғәлә Ибраһимды үҙенең мәхлүктәре араһынан хәлил -һөйөклө- итеп һайланы, тип әйтте, ә ҡайһы берәүҙәр әйтте; 'Мусанан да айырымыраҡ нәмә бармы, сөнки Алла уның менән туранан-тура һөйләште'. Ә ҡайһы берәүҙәр: «Ғиса — Аллаһ Тәғәләнең хөкөмө — телмәр менән яратылған; 'кун, фа якуун -бул, тимәк, буласаҡ'-- һәм рух'. ҡайһы берәүҙәр әйтә; «Аллаһ Әҙәмде һайланы», — тип, улар янына сығып, сәләм бирҙе: «Ысынлап та, мин һеҙҙең һөйләшеүегеҙҙе һәм һеҙҙең хайран ҡалыуығыҙҙы ишеттем, ысынлап та, Ибраһим Уның һөйөклө Хәлиле һәм ул һеҙ әйткәнсә. Шулай уҡ Муса, ул кеше, туранан-тура һөйләшкән Аллаһ һәм ул шулай булды, һәм Иса, ул хөкөм Аллаһ һәм уның рухы һәм ул шулай булды, һәм Әҙәм булды, кем Аллаһ һайланы һәм ул шулай булды, шул уҡ ваҡытта мин Аллаһ яратҡан, үҙем менән ғорурланырға түгел, мин байраҡ йөрөтөүсе маҡтау көнөндә миңә һәм мин ресурға беренсе, мин донаст мине һәм мин боре'. Шәфәғәт итеү һәм беренсе булып, Аллаһы Тәғәлә тарафынан шәфәғәт итеү өсөн Ҡиәмәт көнөндә, һәм мин маҡтанырға теләмәйем, һәм мин шул кеше, кем Беренсе тапҡыр мин күк сылбырын күсерҙем, Аллаһ ожмах ҡапҡаларын асты һәм мине унда ярлы халыҡ менән иманлылар, маҡтанырға ниәтләмәйенсә, Аллаһтың иң затлы кешеһе булдым. маҡтанырға ниәтләп». Әбү Иса әйтте; «Был хәҙис ғәриб кимәлендә».