Aku meminta pintu surga dibuka, penjaga berkata 'Untukmu dibuka pertama'
Imam Darimi : 52أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَزِيدُ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْ جُمْجُمَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأُعْطَى لِوَاءَ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَآتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَتِهَا فَيَقُولُونَ مَنْ هَذَا فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيَفْتَحُونَ لِي فَأَدْخُلُ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ شَعِيرٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ وَفُرِغَ مِنْ حِسَابِ النَّاسِ وَأُدْخِلَ مَنْ بَقِيَ مِنْ أُمَّتِي فِي النَّارِ مَعَ أَهْلِ النَّارِ فَيَقُولُ أَهْلُ النَّارِ مَا أَغْنَى عَنْكُمْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُونَ بِهِ شَيْئًا فَيَقُولُ الْجَبَّارُ فَبِعِزَّتِي لَأَعْتِقَنَّهُمْ مِنْ النَّارِ فَيُرْسِلُ إِلَيْهِمْ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتُحِشُوا فَيُدْخَلُونَ فِي نَهَرِ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ فِيهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي غُثَاءِ السَّيْلِ وَيُكْتَبُ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ فَيُذْهَبُ بِهِمْ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ لَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ فَيَقُولُ الْجَبَّارُ بَلْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الْجَبَّارِ
Esan digu [Abdullah bin Salih-ek] esan digu [Al Laits-ek] esan dit [Yazid Ibnu Abdullah bin Al Had-ek] [`Amr bin Abu `Amr-ek] [Anas bin Malik-ek] Radliyallahu'anhu-k esan didala; Entzun dut Allahren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Egia esan, ni naiz lurra zatituko zaion lehenengo pertsona nire aintzarengatik Judizio Egunean -geroago- eta ez da harrokeriarik izango, ni naiz Piztuerako Egunean zerura sartzen den lehenengo pertsona eta ez da harrokeriarik izango, eta zeruko atera hurbilduko naiz eta soka helduko dut, zeruko zaindariek - galdetuko dute nor den pertsona hau? Nik erantzun nuen: Ni Muhammad naiz orduan ireki zidaten, gero sartu nintzen eta Ahalguztiduna aurkitu nuen nire aurrean, beraz, ahuspeztu egin nintzen. Orduan esan zuen: Altxa burua, Muhammad, eta hitz egin eta zure hitzak entzungo dira, eskatu eta zure eskaera onartuko da, bitartekaritza egin eta bitartekaritza egin ahal izango duzu. Beraz, burua altxatu eta esan nuen: Nire herria, nire herria, ene Jauna. Esan zuen: 'Zoazte zure herriarengana eta bere bihotzean gari-ale baten tamainako fedea aurkitzen duzun edonor, zerura onartuko dut ziur. Orduan joan nintzen eta topatu nuen edonork hazi baten tamainako bihotza zuen, zerura eraman nituen. Orduan, Ahalguztiduna aurkitu nuen nire aurrean, beraz, makurtu egin nintzen. Esan zuen: Altxatu burua eta hitz egin eta zure hitzak entzungo dira eta esan itzazu eta entzungo dira eta bitartekari egin eta bitartekari izan ahal izango duzue. Beraz, burua altxatu eta esan nion nire herriari, Jauna, orduan esan zuen: 'Zoaz zure herriarengana, fede-bihotzetan gari-ale baten tamaina aurkitzen duzun edonor, utzi zerura joaten, gero joan eta fede-bihotzetan ale baten tamaina aurkitzen nuen edonor, zerura eraman nuen. 'Gizateria osoaren egintzen kontaketa amaitu ondoren, eta nire herriko gainerakoak infernuan bota zituztenean, infernuko biztanleek esan zuten; Ez dizue ezertarako balio Allah Subhanahu wa Ta'ala gurtzen zenutela eta Harekin ezer lotzen ez zenuela. Beraz, Ahalguztidunak esan zuen: Nire maiestateagatik, infernuko sutik askatuko ditut. Orduan bidali zitzaien eta infernutik erreta atera zituzten, gero bizitzaren ibaira sartu zituzten, gero hazi bat apar isurtzen den bezala hazi ziren, eta haien kopetan idatzita zegoen; Allah Subhanahu wa Ta'alak askatu zituen pertsonak dira. Gero, zerura eraman eta jarri zituzten. Beraz, zeruko biztanleek esan zieten: "Hauek dira infernuko biztanleak". Beraz, Ahalguztidunak esan zuen: "Ez, Ahalguztidunak askatu zituen pertsonak dira".