Pohon kurma merintih atau menangis dan kemudian Nabi menenangkannya

इमाम दारिमी : 34

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى خَشَبَةٍ فَلَمَّا صُنِعَ الْمِنْبَرُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّتْ حَنِينَ الْعِشَارِ حَتَّى وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन कथीर] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सुलेमान बिन कथीर] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून [यह्या बिन सईद] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून [हफ्स बिन उबैदुल्ला] यांच्याकडून, [जबीर बिन अब्दुल्ला] (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: पूर्वी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) एका झाडाच्या खोडाला आधार घेऊन उपदेश देत असत; नंतर जेव्हा त्यांच्यासाठी एक मंच बनवण्यात आला, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यावर बसले, तेव्हा त्या झाडाच्या खोडाने मादी उंटासारखा करवळण्याचा आवाज काढला, म्हणून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यावर आपला हात ठेवला आणि तो शांत झाला.