Imam Malik : 1281
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَبُوهُأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا عِنْدَ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ فَاخْتَصَمَ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْ جُهَيْنَةَ وَنَفَرٌ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ وَكَانَتْ امْرَأَةٌ مِنْ جُهَيْنَةَ عِنْدَ رَجُلٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ كُلَيْبٍ فَمَاتَتْ الْمَرْأَةُ وَتَرَكَتْ مَالًا وَمَوَالِيَ فَوَرِثَهَا ابْنُهَا وَزَوْجُهَا ثُمَّ مَاتَ ابْنُهَا فَقَالَ وَرَثَتُهُ لَنَا وَلَاءُ الْمَوَالِي قَدْ كَانَ ابْنُهَا أَحْرَزَهُ فَقَالَ الْجُهَنِيُّونَ لَيْسَ كَذَلِكَ إِنَّمَا هُمْ مَوَالِي صَاحِبَتِنَا فَإِذَا مَاتَ وَلَدُهَا فَلَنَا وَلَاؤُهُمْ وَنَحْنُ نَرِثُهُمْ فَقَضَى أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ لِلْجُهَنِيِّينَ بِوَلَاءِ الْمَوَالِي
Malikek [Abdullah bin Abu Bakr bin Hazm]-engandik esan zidan [bere aitak] esan ziola behin Aban bin Uthmanen ondoan eseri zela. Orduan, Juhainahko hainbat pertsona eta Bani Harith bin Al Khazrajeko hainbat pertsona joan zitzaizkion erabaki legal bat eske. Juhainahko emakume bat Ibrahim bin Kulaib izeneko Banu Harith-eko gizon batekin ari zen lanean, eta emakumea hil zen ondasunak eta esklaboak utziz. Beraz, bere seme-alabek eta senarrak haren ondarea jaso zuten, eta ondoren, bere seme-alabak ere hil ziren. Haurraren oinordekoak esan zuen: 'Esklaboaren zaintza-eskubideak - haurrak bere amarengandik lortu zituenak - gureak dira'. Al Juhainahko jendeak esan zuen: "Ez da horrela, egia esan, gure lagunen esklaboak dira, beraz, haien seme-alabak hiltzen direnean, konfiantza gurea bihurtzen da, eta gu gara heredatzen dugunak". Beraz, [Aban bin 'Uthmanek] erabaki zuen esklabo hauen zaintza-eskubideak Al Juhainahko jendeari zegozkiola'.