Rasulullah bangun di waktu subuh dalam keadaan tidak memiliki air. Allah ta’ala kemudian menurunkan ayat tayamum

Imam Bukhari : 334

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا أَمَا كَانَ يَتَيَمَّمُ وَيُصَلِّي فَكَيْفَ تَصْنَعُونَ بِهَذِهِ الْآيَةِ فِي سُورَةِ الْمَائِدَةِ{ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا }فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رُخِّصَ لَهُمْ فِي هَذَا لَأَوْشَكُوا إِذَا بَرَدَ عَلَيْهِمْ الْمَاءُ أَنْ يَتَيَمَّمُوا الصَّعِيدَ قُلْتُ وَإِنَّمَا كَرِهْتُمْ هَذَا لِذَا قَالَ نَعَمْ فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِد الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَمَرَّغُ الدَّابَّةُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا فَضَرَبَ بِكَفِّهِ ضَرْبَةً عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَضَهَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا ظَهْرَ كَفِّهِ بِشِمَالِهِ أَوْ ظَهْرَ شِمَالِهِ بِكَفِّهِ ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَفَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍوَزَادَ يَعْلَى عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنِي أَنَا وَأَنْتَ فَأَجْنَبْتُ فَتَمَعَّكْتُ بِالصَّعِيدِ فَأَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْنَاهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا وَمَسَحَ وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ وَاحِدَةً

আমাক কৈছে [মহম্মদ বিন চালামে] কৈছে; আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [চিয়াকিক]ৰ পৰা [আল আ’মাছি]ৰ পৰা জনাইছে তেওঁ ক’লে; মই এবাৰ আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ আৰু [আবু মুছা আল আছিয়াৰী]ৰ লগত বহিছিলো। তেতিয়া আবু মুছাই তেওঁক ক’লে, ‘যদি কোনোবাই জুনুবৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰি এমাহ পানী নাপায় তেন্তে তেওঁ তায়ামুম আৰু নামাজ কৰিবনে? আৰু চুৰা আল মাইদাহৰ ৬ নং আয়াতৰ এই আয়াতটোৰ বিষয়ে আপুনি কি কয়: '-তেন্তে পানী নাপায়, গতিকে ভাল - পৰিষ্কাৰ - মাটিত নামাজ পঢ়ক'? 'আব্দুল্লাহ, 'যদি এই বিষয়ত তেওঁলোকক সকাহ দিয়া হয়, তেন্তে ভৱিষ্যতে যদি তেওঁলোকৰ কোনোবাই পানীৰে ঠাণ্ডা হয় তেন্তে তেওঁ মাটিৰে তায়াম্মুম কৰিব'। ছায়াকিকে সুধিলে, 'সেই কাৰকৰ বাবেই এই সমস্যাটো আপোনাৰ ভাল নালাগেনে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘হয়’। তাৰ পিছত আবু মুছাই ক’লে, ‘আপুনি [আম্মাৰে] উমৰক কোৱা শুনা নাইনে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে মোক এটা কামত পঠিয়াইছিল, মই জুনুব আছিলোঁ আৰু পানী পোৱা নাছিলোঁ। গতিকে জন্তু এটাই গুলীয়াই থকাৰ দৰে মাটিত গুটিয়াই গুটিয়াই পৰিলোঁ। তাৰ পিছত মই এই কথা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক ক’লোঁ, আৰু তেওঁ ক’লে: ‘আচলতে আপুনি এইটো কৰিলে আপোনাৰ বাবে যথেষ্ট’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হাতৰ তলুৱাখন মাটিত আঘাত কৰি জোকাৰিলে, তাৰ পিছত বাওঁহাতৰ তলুৱাৰে সোঁহাতৰ পিছফালটো ঘঁহিলে, বা সোঁহাতৰ তলুৱাৰে বাওঁহাতৰ পিছফালটো ঘঁহিলে, তাৰ পিছত মুখখন মচি দিলে।' আব্দুল্লাই ক’লে, ‘আপুনি নাজানেনে যে উমৰে আম্মাৰৰ মতামত মানি নলয়? [য়া’লা] [ছিয়াকিক]ৰ পৰা [আল আ’মাছি]ৰ পৰা আৰু ক’লে, ‘মই আব্দুল্লাহ আৰু আবু মুছাৰ লগত আছিলো। তাৰ পিছত [আবু মুছাই] ক’লে, ‘আপুনি শুনা নাছিলনে যে [আম্মাৰে] উমৰক কি কৈছিল? নিশ্চয় আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক আৰু তোমাক পঠিয়াই দিলে, তাৰ পিছত মই জুনুবৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিলোঁ আৰু মই মাটিত গুটিয়াই পৰিলোঁ। তাৰ পিছত আমি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক এই বিষয়ে কোৱা দেখিবলৈ পাওঁ। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আচলতে আপুনি মাত্ৰ এই কামটো কৰিব পাৰে’। তাৰ পিছত তেওঁ হাতৰ তলুৱা মাটিত খুন্দা মাৰিলে, তাৰ পিছত এবাৰ মুখ আৰু হাতৰ তলুৱা মচিলে।'