इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
ইছলাম আল-হক: কোৰআন আৰু হাদিছ
(সঁচা ইছলাম)



Tata cara tayamum

Imam Ahmad : 18125

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ يَعْنِي ابْنَ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى قَالَ كُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّا نَمْكُثُ الشَّهْرَ وَالشَّهْرَيْنِ لَا نَجِدُ الْمَاءَ فَقَالَ عُمَرُ أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَكُنْ لِأُصَلِّيَ حَتَّى أَجِدَ الْمَاءَ فَقَالَ عَمَّارٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ تَذْكُرُ حَيْثُ كُنَّا بِمَكَانِ كَذَا وَنَحْنُ نَرْعَى الْإِبِلَ فَتَعْلَمُ أَنَّا أَجْنَبْنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنِّي تَمَرَّغْتُ فِي التُّرَابِ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثْتُهُ فَضَحِكَ وَقَالَ كَانَ الصَّعِيدُ الطَّيِّبُ كَافِيَكَ وَضَرَبَ بِكَفَّيْهِ الْأَرْضَ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَبَعْضَ ذِرَاعَيْهِ قَالَ اتَّقِ اللَّهَ يَا عَمَّارُ قَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ لَمْ أَذْكُرْهُ مَا عِشْتُ أَوْ مَا حَيِيتُ قَالَ كَلَّا وَاللَّهِ وَلَكِنْ نُوَلِّيكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ

আমাক কৈছে [আব্দুৰ ৰহমান বিন মাহদীয়ে] আমাক [ছুফিয়ানক] [ছালামাহ]ৰ পৰা অৰ্থাৎ ইবনে কুহাইলৰ পৰা, [আবু মালিক]ৰ পৰা আৰু [আব্দুল্লাহ বিন আব্দুৰহমান বিন আবজা] [আব্দুৰ ৰহমান বিন আবজা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; আমি উমৰৰ কাষত আছিলো, হঠাতে এজন মানুহ আহি তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘হে আমিৰুল মু’মিনিন, আমি এমাহ বা দুমাহ জীয়াই আছিলো, কিন্তু পানী নাপালোঁ’। উমৰে ক’লে, ‘মোৰ কথা হ’লে মই পানী নোপোৱালৈকে নামাজ নকৰো’। গতিকে আম্মাৰে ক’লে, ‘হে আমিৰুল মু’মিনিন, মনত ৰাখিব আমি যেতিয়া ক’ৰবাত আছিলো, সেই সময়ত আমি উট চৰাই আছিলো। তুমি নাজানানে যে সেই সময়ত মই জুনুবত আছিলো?' উমৰে উত্তৰ দিলে, ‘হয়’। [আম্মাৰে] ক’লে, ‘তাৰ পিছত মই মাটিত ঘূৰি ফুৰিলোঁ, তাৰ পিছত মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক এই কথা ক’লোঁ, গতিকে তেওঁ হাঁহিলে আৰু ক’লে: ‘তাৰ বাবে আপোনাৰ বাবে ভাল ধূলি যথেষ্ট’। মাটিত হাতৰ তলুৱাত হাত চাপৰি বজাই তাৰ পিছত ফুঁৱাই দিলে আৰু মুখ আৰু কঁকালৰ এটা অংশ দুয়োটাতে ঘঁহিলে। তেতিয়া উমৰে ​​ক’লে, ‘হে আম্মাৰ, আল্লাহক ভয় কৰা’। আম্মাৰে ক’লে, ‘হে বিশ্বাসীসকলৰ সেনাপতি, আপুনি ইচ্ছা কৰিলে মই জীয়াই থকালৈকে ইয়াৰ উল্লেখ নকৰো’। উমৰে ক’লে, ‘কেতিয়াও নহয়, কিন্তু আল্লাহৰ কচম, আমি আপোনালোকে জনা কথা অনুসৰণ কৰিম’।

হাদিছ :

Imam Ahmad : 17603, 17607, 17608, 17611, 18125, 18130, 18721, 20407, 20587, 23164
Imam Bukhari : 322, 326, 327, 328, 329, 330, 331, 332, 333, 334, 335, 1809, 3396, 4766
Imam Muslim : 550, 551, 552, 553, 1893
Imam Abu Dawud : 274, 275, 276, 281, 282
Imam Tirmidzi : 115, 134, 135
Imam Nasa'i : 308, 310, 311, 312, 313, 314, 315, 316, 317, 318, 319, 320, 321, 322
Imam Ibnu Majah : 561, 562, 563, 1653
Imam Darimi : 738, 739