Rasulullah menangis karena kesedihan, namun melarang ratapan yang menjadi sebab azab bagi mayit

Imam Muslim : 1533

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَهْضَمٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عُمَارَةَ يَعْنِي ابْنَ غَزِيَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُعَلَّى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَدْبَرَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَخَا الْأَنْصَارِ كَيْفَ أَخِي سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقَالَ صَالِحٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَعُودُهُ مِنْكُمْ فَقَامَ وَقُمْنَا مَعَهُ وَنَحْنُ بِضْعَةَ عَشَرَ مَا عَلَيْنَا نِعَالٌ وَلَا خِفَافٌ وَلَا قَلَانِسُ وَلَا قُمُصٌ نَمْشِي فِي تِلْكَ السِّبَاخِ حَتَّى جِئْنَاهُ فَاسْتَأْخَرَ قَوْمُهُ مِنْ حَوْلِهِ حَتَّى دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ الَّذِينَ مَعَهُ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Әл Мусанна Әл-Әнәзи] әйтте [Мөхәммәт бин Джәхдләм] Беҙгә [Исмәғи бин Джәғфәрҙән] [Ғәзийә улы Ғүмәрә] [Сәғит бин Әл Харис Әл Мөғәллә] [Ғабдуллаһ бин Ғүмәрҙән] әйтте; Беҙ Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм менән ултырғанда, ҡапыл Аншорҙың бер дуҫы килеп сәләм бирҙе. Шунан ансарҙарҙың дуҫы китергә йыйынғас, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм унан: «Эй, ансарҙарҙан булған ағайым, минең ағайым Сәғәт бин Үбәдәх нисек?» — Ул яҡшы. — тип яуап бирҙе. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Кемегеҙ уны ҡунаҡҡа барырға теләй?» Шунан ул тороп баҫты һәм беҙ ҙә уның менән бергә торҙоҡ, ә ул ваҡытта беҙ тиҫтәләгән инек, беҙ сандали, аяҡ кейеме, кепка йәки халат кеймәнек. Беҙ уның урынына барып еткәнсе буш ерҙә йөрөнөк, шунан ул, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм һәм шул ваҡытта уның менән бергә булған сәхәбәләр үҙенә яҡыныраҡ килһен өсөн, үҙен уратып алған кешеләрҙән артҡа аҙым яһауҙы һораны.