Imam Malik : 433
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِقَرَأَ سَجْدَةً وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَنَزَلَ فَسَجَدَ وَسَجَدَ النَّاسُ مَعَهُ ثُمَّ قَرَأَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى فَتَهَيَّأَ النَّاسُ لِلسُّجُودِ فَقَالَ عَلَى رِسْلِكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَكْتُبْهَا عَلَيْنَا إِلَّا أَنْ نَشَاءَ فَلَمْ يَسْجُدْ وَمَنَعَهُمْ أَنْ يَسْجُدُواقَالَ مَالِك لَيْسَ الْعَمَلُ عَلَى أَنْ يَنْزِلَ الْإِمَامُ إِذَا قَرَأَ السَّجْدَةَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَيَسْجُدَ
Malikek [Hisyam bin Urwah]-engandik [bere aitarengandik] esan zidan [Umar bin Khatthab]-ek behin otoitz-alfonbrako bertso bat irakurri zuela ostiraleko otoitzetan pulpituan zegoela. Gero jaitsi eta ahozpeztu egin zen, jendea ere makurtu zedin. Gero, hurrengo ostiraleko otoitzean berriro irakurri zuen, jendea ahozpeztzeko prestatzen ari zen arte, baina Umarrek esan zuen: "Lasai egon, egia esan, Ala-k ez gaitu guztioi behartu, nahi dugunok izan ezik". Orduan, Umarrek ez zuen ahozpeztu eta jendeari ahozpeztzea debekatu zion'. Malikek esan zuen: "Imamak ez du pulpitutik jaitsi behar otoitz-alfonbrako bertsoa errezitatzen duenean ahozpeztu ahal izateko".