و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّهُ قَالَعَرَّسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِطَرِيقِ مَكَّةَ وَوَكَّلَ بِلَالًا أَنْ يُوقِظَهُمْ لِلصَّلَاةِ فَرَقَدَ بِلَالٌ وَرَقَدُوا حَتَّى اسْتَيْقَظُوا وَقَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهِمْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ الْقَوْمُ وَقَدْ فَزِعُوا فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْكَبُوا حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي وَقَالَ إِنَّ هَذَا وَادٍ بِهِ شَيْطَانٌ فَرَكِبُوا حَتَّى خَرَجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي ثُمَّ أَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْزِلُوا وَأَنْ يَتَوَضَّئُوا وَأَمَرَ بِلَالًا أَنْ يُنَادِيَ بِالصَّلَاةِ أَوْ يُقِيمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ وَقَدْ رَأَى مِنْ فَزَعِهِمْ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ قَبَضَ أَرْوَاحَنَا وَلَوْ شَاءَ لَرَدَّهَا إِلَيْنَا فِي حِينٍ غَيْرِ هَذَا فَإِذَا رَقَدَ أَحَدُكُمْ عَنْ الصَّلَاةِ أَوْ نَسِيَهَا ثُمَّ فَزِعَ إِلَيْهَا فَلْيُصَلِّهَا كَمَا كَانَ يُصَلِّيهَا فِي وَقْتِهَا ثُمَّ الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ أَتَى بِلَالًا وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَأَضْجَعَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُهَدِّئُهُ كَمَا يُهَدَّأُ الصَّبِيُّ حَتَّى نَامَ ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَخْبَرَ بِلَالٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ الَّذِي أَخْبَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ

Malikek [Zaid bin Aslam] esan zidan: «Gau batean, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, Mekako errepide batean gelditu zen atseden hartzeko, eta Bilali agindu zion otoitz orduan esnatzeko, eta gero Bilal loak hartu zuen, eta haiek ere bai, eguzkia irten zen arte. Shock egoeran esnatu ziren, eta orduan, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zien ibilgailuak haranetik ateratzeko». Orduan - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek - esan zuen: "Egia esan, haran honek deabru bat dauka", gero ibili ziren leku horretatik irten arte, gero abluziorako gelditzeko agindu zien eta Bilali otoitzerako edo iqamah-erako deia egiteko esan zion, gero Ala-ren Mezulariak jendearekin otoitz egin zuen, ondoren buelta eman zuen beldurrez begira, eta gero esan zuen: "Oi jendea, Ala-k gure arimak hartu ditu, nahi badu, ziur aski gure arimak hartuko ditu oraingoz ez den beste une batean, zuetako batek otoitz egitean loak hartzen badu edo ahazten badu eta gero gogoratzen badu, egin ezazue bere garaian egin zuen bezala". Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Abu Bakrrengana jo eta esan zuen: "Egia esan, deabrua Bilalgana etorri zen otoitzean zegoela eta loak harrarazi zuen, eta oraindik ere loak hartu zuen ama batek bere haurra loak hartzen duen bezala, loak hartu arte". Gero, Bilal deitu eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i esan zion Abu Bakr-i jakinarazi zion bezala, eta Abu Bakr-ek esan zuen: "Lekukotzat hartzen dut Allahren Mezularia zarela".