इमाम मलिक : 23

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّهُ قَالَعَرَّسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِطَرِيقِ مَكَّةَ وَوَكَّلَ بِلَالًا أَنْ يُوقِظَهُمْ لِلصَّلَاةِ فَرَقَدَ بِلَالٌ وَرَقَدُوا حَتَّى اسْتَيْقَظُوا وَقَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهِمْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ الْقَوْمُ وَقَدْ فَزِعُوا فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْكَبُوا حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي وَقَالَ إِنَّ هَذَا وَادٍ بِهِ شَيْطَانٌ فَرَكِبُوا حَتَّى خَرَجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي ثُمَّ أَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْزِلُوا وَأَنْ يَتَوَضَّئُوا وَأَمَرَ بِلَالًا أَنْ يُنَادِيَ بِالصَّلَاةِ أَوْ يُقِيمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ وَقَدْ رَأَى مِنْ فَزَعِهِمْ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ قَبَضَ أَرْوَاحَنَا وَلَوْ شَاءَ لَرَدَّهَا إِلَيْنَا فِي حِينٍ غَيْرِ هَذَا فَإِذَا رَقَدَ أَحَدُكُمْ عَنْ الصَّلَاةِ أَوْ نَسِيَهَا ثُمَّ فَزِعَ إِلَيْهَا فَلْيُصَلِّهَا كَمَا كَانَ يُصَلِّيهَا فِي وَقْتِهَا ثُمَّ الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ أَتَى بِلَالًا وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَأَضْجَعَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُهَدِّئُهُ كَمَا يُهَدَّأُ الصَّبِيُّ حَتَّى نَامَ ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَخْبَرَ بِلَالٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ الَّذِي أَخْبَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ

मालिक यांच्याकडून [ज़ैद बिन असलम] यांच्या सांगण्यानुसार मला सांगण्यात आले आहे की त्यांनी म्हटले: "एक रात्री पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मक्का येथील एका रस्त्यावर विश्रांतीसाठी थांबले आणि बिलाल (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना नमाजाच्या वेळी त्यांना जाग करण्याचे निर्देश दिले, परंतु बिलाल झोपले आणि तेही झोपले, जोपर्यंत सूर्य उगवला. ते घाबरून जागे झाले, आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांना त्यांच्या सवार्यांवर चढून त्या दऱ्यातून निघून जाण्याचा आदेश दिला. मग (पैगंबर साहेबांनी, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत) म्हटले: 'खरोखरच, या दऱ्यात एक शैतान आहे,' म्हणून ते त्या जागेपासून दूर जाईपर्यंत चालत राहिले; मग त्यांनी वुजू करण्यासाठी थांबण्याचा आदेश दिला आणि बिलाल यांना अजान किंवा इक़ामत बोलावण्याचे निर्देश दिले, त्यानंतर पैगंबर साहेबांनी लोकांसोबत नमाज अदा केली, यानंतर तो वळला आणि त्यांच्या चेहऱ्यावर भीती पाहून म्हणाला: "अहो लोकांनो, अल्लाहने आमच्या आत्म्यांना ताब्यात घेतले आहे; जर त्याला हवे असते, तर तो आमच्या आत्म्यांना या वेळी घेऊन गेला नसता. जर तुमच्यापैकी कोणी प्रार्थनेदरम्यान झोपले किंवा विसरून नंतर आठवले, तर त्याने ती नियोजित वेळी जशी केली असती तशीच ती पुन्हा करावी." पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी अबू बक्र यांच्याकडे वळून म्हटले: "खरोखरच, शैतान बिलाल यांच्याकडे आला जेव्हा ते नमाजमध्ये उभे होते आणि त्याने त्यांना झोपेत घातले, आणि तो त्यांना आई जशी बाळाला झोपवते तशीच झोपवतो होता", मग त्यांनी बिलाल यांना बोलावले, आणि बिलाल यांनी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना तेच सांगितले जे त्यांनी अबू बक्र यांना सांगितले होते; तेव्हा अबू बक्र म्हणाले: "मी साक्ष देतो की तुम्ही खरोखरच अल्लाहचे पैगंबर आहात."