Dialog keteladanan Abu Bakar ash-Shiddiq RA terkait kedermawanan dan pemenuhan hak orang lain

इमाम बुखारी : 2929

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَخْبَرَنِي رَوْحُ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِي لَوْ قَدْ جَاءَنَا مَالُ الْبَحْرَيْنِ قَدْ أَعْطَيْتُكَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَاءَ مَالُ الْبَحْرَيْنِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَنْ كَانَتْ لَهُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِدَةٌ فَلْيَأْتِنِي فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَانَ قَالَ لِي لَوْ قَدْ جَاءَنَا مَالُ الْبَحْرَيْنِ لَأَعْطَيْتُكَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا فَقَالَ لِي احْثُهُ فَحَثَوْتُ حَثْيَةً فَقَالَ لِي عُدَّهَا فَعَدَدْتُهَا فَإِذَا هِيَ خَمْسُ مِائَةٍ فَأَعْطَانِي أَلْفًا وَخَمْسَ مِائَةٍوَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَالٍ مِنْ الْبَحْرَيْنِ فَقَالَ انْثُرُوهُ فِي الْمَسْجِدِ فَكَانَ أَكْثَرَ مَالٍ أُتِيَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَهُ الْعَبَّاسُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطِنِي إِنِّي فَادَيْتُ نَفْسِي وَفَادَيْتُ عَقِيلًا قَالَ خُذْ فَحَثَا فِي ثَوْبِهِ ثُمَّ ذَهَبَ يُقِلُّهُ فَلَمْ يَسْتَطِعْ فَقَالَ أْمُرْ بَعْضَهُمْ يَرْفَعْهُ إِلَيَّ قَالَ لَا قَالَ فَارْفَعْهُ أَنْتَ عَلَيَّ قَالَ لَا فَنَثَرَ مِنْهُ ثُمَّ ذَهَبَ يُقِلُّهُ فَلَمْ يَرْفَعْهُ فَقَالَ فَمُرْ بَعْضَهُمْ يَرْفَعْهُ عَلَيَّ قَالَ لَا قَالَ فَارْفَعْهُ أَنْتَ عَلَيَّ قَالَ لَا فَنَثَرَ مِنْهُ ثُمَّ احْتَمَلَهُ عَلَى كَاهِلِهِ ثُمَّ انْطَلَقَ فَمَا زَالَ يُتْبِعُهُ بَصَرَهُ حَتَّى خَفِيَ عَلَيْنَا عَجَبًا مِنْ حِرْصِهِ فَمَا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَثَمَّ مِنْهَا دِرْهَمٌ

आम्हाला ['अली इब्न 'अब्दुल्लाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इस्माईल इब्न इब्राहिम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: [रौह इब्न अल-कासिम] यांनी मला [मुहम्मद इब्न अल-मुनकदिऱ] यांच्याकडून आणि त्यांनी [जाबिर इब्न 'अब्दुल्लाह, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: "पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी मला सांगितले: 'जर बहरीनच्या भूमीतून आमच्याकडे संपत्ती आली, तर मी नक्कीच तुला इतके, इतके आणि इतके देईन.' जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे निधन झाले आणि बहरीनच्या भूमीतून संपत्ती आली, तेव्हा अबू बक्र (रजिअल्लाहु अन्हु) म्हणाले: 'ज्याला पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी काही देण्याचे वचन दिले आहे, तो माझ्याकडे यावा.' मग मी त्याच्याकडे गेलो आणि म्हणालो: 'अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी एकदा मला सांगितले होते: "जर बहरीनच्या भूमीतून आमच्याकडे संपत्ती पोहोचली, तर मी नक्कीच तुला इतके, इतके आणि इतके देईन."' त्यांनी मला म्हटले: 'तुझे हात पुढे कर.' मग मी दोन्ही हात पुढे केले. मग त्याने मला सांगितले, 'हे मोजून पाहा.' मी ते मोजले, ते पाचशे होते, त्यामुळे एकूण त्याने मला एक हजार पाचशे दिले." आणि [इब्राहिम बिन थामन] यांनी ['अब्दुल 'अजीज बिन शुहैब] यांच्याकडून [अनस] यांच्या हवाल्याने सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्याकडे बहरीनहून संपत्ती पाठवण्यात आली, आणि त्यांनी सांगितले: "ती मशिदीत ठेवा." ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांना मिळालेली आतापर्यंतची सर्वात मोठी संपत्ती होती. जेव्हा अल-'अब्बास त्याच्याकडे आले, तेव्हा त्यांनी म्हटले: "ऐ अल्लाहचे प्रेषित, मला त्यातून काही द्या. मी ते स्वतःची आणि 'अकीलची' बंधकमुक्ती करण्यासाठी वापरणार आहे." त्यांनी म्हटले: "घे." म्हणून त्यांनी ते आपल्या वस्त्राने उचलले, मग ते ते घेऊन निघाले, परंतु ते ते उचलायला जमले नाही. त्यांनी म्हटले: "त्यापैकी काहींना ते उचलण्यात मदत करण्याचा आदेश द्या." त्यांनी म्हटले: "नाही." त्यानंतर त्यांनी म्हटले: "मग तुम्ही ते उचलण्यात माझी मदत करा." त्यांनी म्हटले: "नाही." म्हणून अल्-'अब्बास यांनी त्यातील काही भाग काढून पुन्हा ते उचलण्याचा प्रयत्न केला, परंतु ते अजूनही ते करू शकले नाहीत. त्यांनी पुन्हा म्हटले: "त्यापैकी काहींना ते उचलण्यात माझी मदत करण्याचा आदेश द्या." त्याने म्हटले: "नाही." त्याने पुन्हा म्हटले: "मग तू ते उचलण्यात माझी मदत कर." त्याने म्हटले: "नाही." मग अल-अब्बासने त्यातील काही भाग पुन्हा बाहेर ओतला, ते खांद्यावर उचलले आणि निघाला. तो अल-अब्बासला आमच्या नजरेआड होईपर्यंत पाहत राहिला आणि त्याच्या दृढनिश्चयावर आश्चर्यचकित झाला, तर अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आपल्या जागेवरून हललेही नाहीत आणि दिरहम गोळा करत राहिले."