Pasar Surga yang Tidak Ada Jual Beli, Dihiasi oleh Malaikat

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي الْعِشْرِينَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِأَنَّهُ لَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ فِي سُوقِ الْجَنَّةِ قَالَ سَعِيدٌ أَوَ فِيهَا سُوقٌ قَالَ نَعَمْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ إِذَا دَخَلُوهَا نَزَلُوا فِيهَا بِفَضْلِ أَعْمَالِهِمْ فَيُؤْذَنُ لَهُمْ فِي مِقْدَارِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا فَيَزُورُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيُبْرِزُ لَهُمْ عَرْشَهُ وَيَتَبَدَّى لَهُمْ فِي رَوْضَةٍ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ فَتُوضَعُ لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ وَمَنَابِرُ مِنْ لُؤْلُؤٍ وَمَنَابِرُ مِنْ يَاقُوتٍ وَمَنَابِرُ مِنْ زَبَرْجَدٍ وَمَنَابِرُ مِنْ ذَهَبٍ وَمَنَابِرُ مِنْ فِضَّةٍ وَيَجْلِسُ أَدْنَاهُمْ وَمَا فِيهِمْ دَنِيءٌ عَلَى كُثْبَانِ الْمِسْكِ وَالْكَافُورِ مَا يُرَوْنَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَرَاسِيِّ بِأَفْضَلَ مِنْهُمْ مَجْلِسًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا قَالَ نَعَمْ هَلْ تَتَمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قُلْنَا لَا قَالَ كَذَلِكَ لَا تَتَمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ وَلَا يَبْقَى فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ أَحَدٌ إِلَّا حَاضَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مُحَاضَرَةً حَتَّى إِنَّهُ يَقُولُ لِلرَّجُلِ مِنْكُمْ أَلَا تَذْكُرُ يَا فُلَانُ يَوْمَ عَمِلْتَ كَذَا وَكَذَا يُذَكِّرُهُ بَعْضَ غَدَرَاتِهِ فِي الدُّنْيَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَفَلَمْ تَغْفِرْ لِي فَيَقُولُ بَلَى فَبِسَعَةِ مَغْفِرَتِي بَلَغْتَ مَنْزِلَتَكَ هَذِهِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ غَشِيَتْهُمْ سَحَابَةٌ مِنْ فَوْقِهِمْ فَأَمْطَرَتْ عَلَيْهِمْ طِيبًا لَمْ يَجِدُوا مِثْلَ رِيحِهِ شَيْئًا قَطُّ ثُمَّ يَقُولُ قُومُوا إِلَى مَا أَعْدَدْتُ لَكُمْ مِنْ الْكَرَامَةِ فَخُذُوا مَا اشْتَهَيْتُمْ قَالَ فَنَأْتِي سُوقًا قَدْ حُفَّتْ بِهِ الْمَلَائِكَةُ فِيهِ مَا لَمْ تَنْظُرْ الْعُيُونُ إِلَى مِثْلِهِ وَلَمْ تَسْمَعْ الْآذَانُ وَلَمْ يَخْطُرْ عَلَى الْقُلُوبِ قَالَ فَيُحْمَلُ لَنَا مَا اشْتَهَيْنَا لَيْسَ يُبَاعُ فِيهِ شَيْءٌ وَلَا يُشْتَرَى وَفِي ذَلِكَ السُّوقِ يَلْقَى أَهْلُ الْجَنَّةِ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَيُقْبِلُ الرَّجُلُ ذُو الْمَنْزِلَةِ الْمُرْتَفِعَةِ فَيَلْقَى مَنْ هُوَ دُونَهُ وَمَا فِيهِمْ دَنِيءٌ فَيَرُوعُهُ مَا يَرَى عَلَيْهِ مِنْ اللِّبَاسِ فَمَا يَنْقَضِي آخِرُ حَدِيثِهِ حَتَّى يَتَمَثَّلَ لَهُ عَلَيْهِ أَحْسَنُ مِنْهُ وَذَلِكَ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَحْزَنَ فِيهَا قَالَ ثُمَّ نَنْصَرِفُ إِلَى مَنَازِلِنَا فَتَلْقَانَا أَزْوَاجُنَا فَيَقُلْنَ مَرْحَبًا وَأَهْلًا لَقَدْ جِئْتَ وَإِنَّ بِكَ مِنْ الْجَمَالِ وَالطِّيبِ أَفْضَلَ مِمَّا فَارَقْتَنَا عَلَيْهِ فَنَقُولُ إِنَّا جَالَسْنَا الْيَوْمَ رَبَّنَا الْجَبَّارَ عَزَّ وَجَلَّ وَيَحِقُّنَا أَنْ نَنْقَلِبَ بِمِثْلِ مَا انْقَلَبْنَا

Esan digu [Hisyam bin 'Ammarrek] esan digu [Abdul Hamid bin Habib bin Abu Al 'Iysrinek] esan didala [Abdurrahman bin 'Amru Al Auza'ik] esan didala [Hasan bin 'Athiyahk] esan didala [Sa'id bin Al Musayyab] Abu Hurairah ezagutu zuela, beraz [Abu Hurairahk] esan zuen: Alagan espero dut zeruko merkatuan zuekin bat egingo nauela'. Sa'idek galdetu zuen: "Ba al dago merkaturik han?" Abu Hurairah-ek erantzun zuen: Bai, Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esan zidan zeruko biztanleak zerura sartzen direnean, bertan geratzen direla beren egintzen bertuteagatik, gero munduko egunetako ostiraletan baimentzen zaiela eta gero Allah 'azza wajalla bisitatzen dutela, gero Bere arsh-a erakusten die eta zeruko lorategietako lorategi batean agertzen zaie, argizko pulpituak, perlazko pulpituak, yaqut-eko pulpituak, bitxizko pulpituak, urrezko pulpituak, zilarrezko pulpituak jartzen zitzaizkien bitartean, apaltasun maila baxuenak musk eta kafur-eko muinoetan esertzen ziren eta ez zuten aulkiak zituztenen eserlekuak haienak baino hobeak zirela uste'. Abu Hurairah-ek esan zuen; orduan galdetu nuen: 'Oi Allahren Mezularia, ikusiko al dugu gure Jauna?' Erantzun zuen: 'Bai'. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zuen: 'Eztabaikatzen al zarete elkarrekin ilbeteko gauean eguzkia eta ilargia ikusten dituzuenean?' Guk erantzun genion: «Ez». Hark esan zuen: «Horrela, ez duzue eztabaidatzen zuen Jauna ikusten duzuenean. Eta bilera horretan, Ala izan ezik, inor ez zaio etorriko, zuetako bati galdetu arte: «Ai, halako eta halakoa, ez al duzu gogoratzen noiz esan zenuen hau eta halakoa?». Ala-k munduan zegoenean egindako bekatu batzuk gogorarazi zizkion. Pertsonak erantzun zuen: «Ai, Jauna, ez al didazu barkatuko?». Ala-k erantzun zuen: «Bai, nire barkamenaren neurriagatik zure lekura iristen denagatik». Horrela zeudenean, itzal handi bat erori zitzaien gainean eta inoiz ikusi ez zuten lurrin usain bat isuri zuen, orduan esan zuen: «Altxa zaitezte zuentzat prestatu dudan aintzaren aurrean, eta hartu nahi duzuena». Hark esan zuen: «Orduan, aingeruz inguratutako merkatu batera iritsi ginen, non begiek inoiz ikusi ez zuen zerbait, belarriek inoiz entzun ez zuena eta bihotzek inoiz zeharkatu ez zuena zegoen». Jarraitu zuen: «Orduan, nahi genuena ekarri ziguten, han ez zen saldu ez erosi. Merkatu horretan, Paradisuko jendea elkartzen da». Goi mailako gizon bat etorri eta maila baxuagoko norbaitekin eta bere apaltasunarekin topo egiten du, eta erakusten dizkioten arropaz beldur da, eta bere esaldia amaitu aurretik, hori baino hobea den zerbait amesten du, ez baita egokia inor Paradisuan triste egotea. Horren ondoren, gure etxeetara itzuli ginen, eta gure emazteek agurtu gintuzten, eta esan zuten: "Ongi etorri, utzi gintuztenean baino edertasun hobeagoarekin etorri zarete". Guk erantzun genion: "Egia esan, gaur gure Jaun Al Jabbar 'azza wa jallarekin goaz, eta ez da egokia guretzat horrela itzultzea".