Imam Ibnu Majah : 1945
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كَانَ مِنْ صَدَاقٍ أَوْ حِبَاءٍ أَوْ هِبَةٍ قَبْلَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لَهَا وَمَا كَانَ بَعْدَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لِمَنْ أُعْطِيَهُ أَوْ حُبِيَ وَأَحَقُّ مَا يُكْرَمُ الرَّجُلُ بِهِ ابْنَتُهُ أَوْ أُخْتُهُ
Esan digute [Abu Kuraibek], esan digute [Abu Khalidek] [Ibn Juraij-ek] [Amru bin Syu'aib-ek] [bere aita]-k [bere aitona]-k esan zuela: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Dotea, ezkontza-kontratuaren aurretik emandako oparia edo oparia, bere emaztearena da guztia. Hala ere, ezkontza-zeremoniaren ondoren ematen bada, orduan guztia jasotzen duen pertsonarena da, eta lehentasuna emateko eskubidea duena alaba edo arreba da'.