Imam Ibnu Majah : 1945
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كَانَ مِنْ صَدَاقٍ أَوْ حِبَاءٍ أَوْ هِبَةٍ قَبْلَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لَهَا وَمَا كَانَ بَعْدَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لِمَنْ أُعْطِيَهُ أَوْ حُبِيَ وَأَحَقُّ مَا يُكْرَمُ الرَّجُلُ بِهِ ابْنَتُهُ أَوْ أُخْتُهُ
A fen erenikich [Abu Kuraib] a apasa, a fen erenikich [Abu Khalid] seni [Ibn Juraij] seni [Amru bin Syu’aib] seni [seman we] seni [seman we chinnap] a apasa, ‘Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam a apasa: ‘Ewe liffang, ewe liffang are liffang meinisin ina an.’ Nge ika pwe a kawor mwirin ewe angangen pupunu, iwe meinisin a nom ren ewe emon a kawor ngeni, me ewe emon a wor an mumuta an epwe akkomw ina ewe nengin ika fefin’.