Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ عَنْ ابْنِ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ذَهَبَ إِلَى قُبَاءَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَلَسَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكٌ عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلُ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ شَكَّ إِسْحَقُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ نَامَ وَقَالَ الْحَارِثُ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَضَحِكَ فَقُلْتُ لَهُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ مُلُوكٌ عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلُ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ كَمَا قَالَ فِي الْأَوَّلِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَ فَرَكِبَتْ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ

guri [Muhammad bin Salamah] eta [Al Harith bin Miskin] historia irakurriz predikatu digu eta [Ibnu Al Qasim]-engandik entzun nuen, esan zuen; esan dit [Malik]-ek [Ishaq bin Abdullah bin Abi Thalhah-engandik] [Anas bin Malik]-engandik, esan zuen: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam Qubara joan zenean, Umm Haram bint Milhan-ekin topo egin zuen, eta gero janaria eman zion. Umm Haram bint Milhan Ubadah bin Shamiten emaztea zen. Egun batean harekin topo egin zuen, gero elikatu egin zuen, eseri eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en burua garbitu zuen. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam loak hartu zuen eta gero barrez esnatu zen. Umm Haranek esan zuen; orduan nik esan nuen: Zerk eragin dizu barre, O Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam? Hark erantzun zuen: «Badira nire herriaren artean Alaren bidean borrokatzen diren pertsonak bezala erakutsi dizkidaten pertsonak, itsaso honetan zehar nabigatzen dute, oheetan dauden erregeak dira edo oheetan dauden erregeak bezala». Lehen hitz egin zuen bezala. Orduan esan nuen: Alaren Mezularia, otoitz egin Ala-ri haietako bat izan nadin. Hark esan zuen: «Haien parte zara». Esan zuen: «Lehenengoen artean zaude». Orduan, Umm Haranek itsasoa zeharkatu zuen Mu'awiyahren garaian, eta gero bere ibilgailutik erori zen itsasotik irten zenean eta hil egin zen.