Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga
Imam Nasa'i : 3120
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ عَنْ ابْنِ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ذَهَبَ إِلَى قُبَاءَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَلَسَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكٌ عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلُ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ شَكَّ إِسْحَقُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ نَامَ وَقَالَ الْحَارِثُ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَضَحِكَ فَقُلْتُ لَهُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ مُلُوكٌ عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلُ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ كَمَا قَالَ فِي الْأَوَّلِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَ فَرَكِبَتْ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ
Jis pamokslavo mums [Muhammadui bin Salamai] ir [Al Harithui bin Miskinui] skaitydamas istoriją, ir aš girdėjau, kad iš [Ibnu Al Qasim] jis sakė; jis man papasakojo [Malikui] iš [Ishaqo bin Abdullah bin Abi Thalhaho] iš [Anaso bin Maliko], jis sakė: „Kai Pranašas (tebūnie jam ramybė ir ramybė) nuvyko į Kubą, jis sutiko Umm Haram bint Milhan ir davė jai maisto. Umm Haram bint Milhan buvo Ubadah bin Shamit žmona. Vieną dieną jis jį sutiko, pamaitino, atsisėdo ir nuplovė Pranašo (tebūnie jam ramybė ir ramybė) galvą. Tada Pranašas (tebūnie jam ramybė ir ramybė) užmigo ir pabudo juokdamasis. Umm Haranas pasakė; tada aš paklausiau: „Kas privertė tave juoktis, o Pranašas (tebūnie jam ramybė ir ramybė)?“ Jis atsakė: „Yra žmonių iš mano tautos, kurie man buvo parodyti kaip kovojantys Alacho kelyje, jie plaukioja per šią jūrą, jie yra karaliai lovose arba kaip karaliai lovose“. Kai jis pirmą kartą prabilo, tada aš tariau: „O Alacho Pasiuntiny, melsk Alachą, kad padarytų mane vienu iš jų“. Jis tarė: „Tu esi jų dalis“. Jis tarė: „Tu esi tarp pirmųjų“. Tada Um Haranas plaukiojo jūra Mu'awijos laikais, o išlipdamas iš jūros jis iškrito iš savo transporto priemonės ir mirė.