أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ وَيُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ وَاللَّفْظُ لَهُ قَالَا حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُحَيْرِيزٍ أَخْبَرَهُ وَكَانَ يَتِيمًا فِي حِجْرِ أَبِي مَحْذُورَةَ حَتَّى جَهَّزَهُ إِلَى الشَّامِ قَالَ يَالَ لِأَبِي مَحْذُورَةَإِنِّي خَارِجٌ إِلَى الشَّامِ وَأَخْشَى أَنْ أُسْأَلَ عَنْ تَأْذِينِكَ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ أَبَا مَحْذُورَةَ قَالَ لَهُ خَرَجْتُ فِي نَفَرٍ فَكُنَّا بِبَعْضِ طَرِيقِ حُنَيْنٍ مَقْفَلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ حُنَيْنٍ فَلَقِيَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْنَا صَوْتَ الْمُؤَذِّنِ وَنَحْنُ عَنْهُ مُتَنَكِّبُونَ فَظَلِلْنَا نَحْكِيهِ وَنَهْزَأُ بِهِ فَسَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّوْتَ فَأَرْسَلَ إِلَيْنَا حَتَّى وَقَفْنَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّكُمْ الَّذِي سَمِعْتُ صَوْتَهُ قَدْ ارْتَفَعَ فَأَشَارَ الْقَوْمُ إِلَيَّ وَصَدَقُوا فَأَرْسَلَهُمْ كُلَّهُمْ وَحَبَسَنِي فَقَالَ قُمْ فَأَذِّنْ بِالصَّلَاةِ فَقُمْتُ فَأَلْقَى عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّأْذِينَ هُوَ بِنَفْسِهِ قَالَ قُلْ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ ارْجِعْ فَامْدُدْ صَوْتَكَ ثُمَّ قَالَ قُلْ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ دَعَانِي حِينَ قَضَيْتُ التَّأْذِينَ فَأَعْطَانِي صُرَّةً فِيهَا شَيْءٌ مِنْ فِضَّةٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُرْنِي بِالتَّأْذِينِ بِمَكَّةَ فَقَالَ أَمَرْتُكَ بِهِ فَقَدِمْتُ عَلَى عَتَّابِ بْنِ أَسِيدٍ عَامِلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ فَأَذَّنْتُ مَعَهُ بِالصَّلَاةِ عَنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[Ibrahim bin Al-Hasan] eta [Yusuf bin Sa'id]-ek jakinarazi digu -eta hau da berarentzat hitza- biek esan zuten; [Ibn Juraij-engandik] esan digu [Hajjaj-ek] esan zuen; ['Abdul 'Aziz bin 'Abdul Malik bin Abu Mahdzurah] esan digu ['Abdullah bin Muhairiz]-ek esan ziola - umezurtz bat zela, Abu Mahdzurah-ek zaindu zuena Siriara joateko prestatu zuen arte - esan zuen: 'Behin Abu Mahdzurah-i esan nion: 'Siriara noa eta beldur naiz baimena eskatzeko galdetuko didatela''. Gero, [Abu Mahdzurah-ek] esan zuela jakinarazi zuen: 'Jende batzuekin irten nintzen eta garai hartan Hunain bidean geunden - Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam Hunainetik etxera itzultzen ari zen bidean - Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam-ekin topo egin genuen bidearen zati batean. Orduan, Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam muezzinak otoitzerako deia egin zuen bere ondoan, sallallahu'alaihi wasalam. Muezzinaren ahotsa entzun genuen eta aldendu egin ginen berarengandik. Istorioak kontatzen eta iseka egiten jarraitu genuen. Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam-ek ahots bat entzun zuen eta norbait bidali zigun, haren aurrean zutik egon arte, Shallallahu'alaihi wasallam, orduan, sallallahu'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Noren ahotsa entzuten dut hain ozen?". Jendeak hatzarekin seinalatu ninduen, eta arrazoi zuten. Orduan, Rasulullah sallallahu'alaihi wasallam-ek denoi alde egiteko esan zien, ni atxikitzen ninduen bitartean, eta gero, sallallahu'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Jaiki eta deitu otoitzerako". Esnatu nintzen eta Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam berak gidatu ninduen otoitzerako dei horretara. He sallallaahu'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Esan, 'ALLAAHU AKBAR ALLAAHU AKBAR, ALLAHU AKBAR ALLAHU AKBAR -Ala da Handiena, Ala da Handiena, Ala da Handiena, Ala da Handiena-. ASYHADU AN LAA ILAAHA ILLALLAAH, ASYHADU AN LAA ILAAHA ILLALLAAH, -Lekukotzen dut ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik. Lekukotzen dut ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik- ASYHADU ANNA MUHAMMADAR RASUULULLAH, ASYHADU ANNA MUHAMMADAR RASUULULLAAH -Nik ere lekukotzen dut Muhammad dela Alaren mezularia, nik ere lekukotzen dut Muhammad dela Alaren mezularia-. Orduan Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Errepikatu eta luzatu zure ahotsa'. Orduan (Alaren bakea eta bedeinkazioak haren gainean izan daitezela) esan zuen: 'Esan, 'ASYHADU AN LAA ILAAHA ILLALLAH, ASYHADU AN LAA ILAAHA ILLALLAAH, -Lekuko naiz ez dagoela Ala ez den gurtza merezi duen jainkorik. Lekuko naiz ez dagoela Ala ez den gurtza merezi duen jainkorik-. ASYHADU ANNA MUHAMMADAR RASUULULLAH, ASYHADU ANNA MUHAMMADUR RASUULULLAAH -Nik ere lekuko naiz Muhammad dela Ala-ren mezularia, nik ere lekuko naiz Muhammad dela Ala-ren mezularia-. HAYYA 'ALASH SHALAAH, HAYYA 'ALASH SHALAAH -Zatoz otoitz egitera, zatoz otoitzera-, HAYYA 'ALAL FALAAH, HAYYA 'ALAL FALAAH, -Lor dezagun zoriontasuna, lor dezagun zoriontasuna-. ALLAHU AKBAR ALLAHU AKBAR -Ala Handia da, Ala Handia da-. LAA ILAAHA ILLALLAAH -Ez dago gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik-. Otoitzerako deiaren ondoren, sallallaahu'alaihi wasallam-ek deitu ninduen eta zilarrez betetako poltsa bat eman zidan, beraz, esan nion: 'Oi Rasulullah, agindu iezadazu Mekara otoitz egitera deitzeko'. Hark erantzun zidan: 'Hori egiteko agindua ematen dizut'. Gero, Attab bin Usaid-engana joan nintzen - Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam-en langile bat Mekan - eta gero otoitzerako deia egin nuen kongregazioko otoitzetarako Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam-en aginduen arabera.