Sekiranya tidak memberatkan umatku, sungguh akan aku perintahkan mereka untuk mengakhirkan shalat isya hingga sepertiga atau pertengahan malam

इमाम नसाई : 491

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلَامَةَ قَالَسَمِعْتُ أَبِي يَسْأَلُ أَبَا بَرْزَةَ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَنْتَ سَمِعْتَهُ قَالَ كَمَا أَسْمَعُكَ السَّاعَةَ فَقَالَ أَبِي يَسْأَلُ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ لَا يُبَالِي بَعْضَ تَأْخِيرِهَا يَعْنِي الْعِشَاءَ إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ وَلَا يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَلَا الْحَدِيثَ بَعْدَهَاقَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ لَقِيتُهُ بَعْدُ فَسَأَلْتُهُ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ يَذْهَبُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَالْمَغْرِبَ لَا أَدْرِي أَيَّ حِينٍ ذَكَرَ ثُمَّ لَقِيتُهُ بَعْدُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ وَكَانَ يُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَنْظُرُ إِلَى وَجْهِ جَلِيسِهِ الَّذِي يَعْرِفُهُ فَيَعْرِفُهُ قَالَ وَكَانَ يَقْرَأُ فِيهَا بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ

आम्हाला [मुहम्मद बिन अब्दुल आला] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: आम्हाला [खालिद] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: आम्हाला [शुबाह] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: आम्हाला [सय्यार बिन सलामा] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: मी माझ्या वडिलांना पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या नमाजाबद्दल [अबू बरझा] यांना विचारताना ऐकले. मी विचारले, "तुम्ही ते ऐकले का?" त्याने (सय्यार) उत्तर दिले, "जसे मी तुम्हाला वेळा (प्रार्थनेच्या) सांगितल्या आहेत, तसंच मी माझ्या वडिलांना पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या प्रार्थनेबद्दल विचारताना ऐकले होते, त्यांना शांती व आशीर्वाद असोत -माझ्या वडिलांनी उत्तर दिले, 'अल्लाहचे प्रेषित, सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, त्यांच्या काही नमाजांना—(विशेषतः इशा नमाज मध्याह्नापर्यंत) उशीर करण्यात काही हरकत मानत नसत. ते, सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, इशा नमाज अदा करण्यापूर्वी झोपणे पसंत करत नसत, आणि नंतर संभाषणात गुंतणेही त्यांना आवडत नसत.' शु'बाह म्हणाले: "मग मी अबू बरझा यांच्याकडे गेलो आणि त्यांना विचारले. त्यांनी उत्तर दिले, 'ते, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, सूर्य मावळतीला लागला की झुहरची नमाज अदा करत, तर एखादी व्यक्ती मदीनाच्या उपनगराकडे प्रवास सुरू करत आणि सूर्य अजूनही तेजस्वीपणे प्रकाशमान असताना ते 'असरची नमाज अदा करत.' मग़रिब प्रार्थनेबाबत, मला अबू बराझा यांनी सांगितलेला वेळ निश्चितपणे माहित नाही. त्यानंतर मी पुन्हा त्याला भेटलो आणि विचारले. त्याने (अबू बर्झाहने) उत्तर दिले, 'तो, ज्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, फाज्रची नमाज तेव्हा अदा करायचा जेव्हा त्यांच्यातील एखादा माणूस आपल्या शेजारी उभ्या असलेल्या व्यक्तीला ओळखू शकत असे. तो फाज्रच्या नमाजमध्ये साधारणपणे साठ ते शंभर आयत (वचन) वाचायचा.'