Imam Tirmidzi : 3022
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَال سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُلَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ دُعِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلصَّلَاةِ عَلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهِ فَلَمَّا وَقَفَ عَلَيْهِ يُرِيدُ الصَّلَاةَ تَحَوَّلْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي صَدْرِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى عَدُوِّ اللَّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ الْقَائِلِ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا يَعُدُّ أَيَّامَهُ قَالَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَبَسَّمُ حَتَّى إِذَا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ قَدْ قِيلَ لِي{ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ }لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي لَوْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ قَالَ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهِ وَمَشَى مَعَهُ فَقَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى فُرِغَ مِنْهُ قَالَ فَعُجِبَ لِي وَجُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَوَاللَّهِ مَا كَانَ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ هَاتَانِ الْآيَتَانِ{ وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ فَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَهُ عَلَى مُنَافِقٍ وَلَا قَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
[Abdu bin Humaid]-ek esan digu [Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'ad]-ek [bere aitagandik] [Muhammad bin Ishaq]-ek [Az Zuhri]-k [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah]-ek esan duelarik. [Ibn Abbas]-ek esan zuen: Behin entzun nion [Umar bin Al Khaththab] esaten: Abdullah bin Ubbai bin Salul-en heriotzaren egunean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam deitu zuten berarentzat otoitz egitera, zutitu egin zen, baina otoitz egitera zihoala, hurbildu eta aurrean jarri nintzen: Allahren Mezularia, Allahren etsai Abdulllah bin Ubbai-rentzat otoitz egin nahi al duzu, bere bizitzan zehar hitz mingarri asko esan baititu? Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam-ek une hartan irribarre egin zuen eta behin eta berriz galdetu ondoren, esan zuen: 'Utzi, Umar, aukera bat eman zaizulako eta nik aukeratuko dut'. Egia esan, errebelazio bat etorri zait: «Barkamena eskatzen diezun ala ez, berdin da. Hirurogeita hamar aldiz barkamena eskatzen baduzu ere, Ala-k ez die inoiz barkatuko. -Taubah-en: 80- hirurogeita hamar aldiz baino gehiagotan barkamena eskatuz gero barkatuko bazaio, orduan egingo dut». Otoitz egin eta lagundu egin zion, gero bere hilobiaren aurrean jarri zen, amaitu ondoren, harrituta geratu nintzen Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam-ekiko nuen ausardiaz. Ala-k eta bere Mezulariak hobeto zekiten, baina handik gutxira, bertso hau etorri zen: «Eta ez gurtu inoiz haien artean hildako baten gorpua, eta ez egon otoitz egiten bere hilobian». -Taubah-en: 84- Abu Isak esan zuen hadith hau hasan shahih gharib dela.