Imam Tirmidhi : 3022

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَال سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُلَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ دُعِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلصَّلَاةِ عَلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهِ فَلَمَّا وَقَفَ عَلَيْهِ يُرِيدُ الصَّلَاةَ تَحَوَّلْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي صَدْرِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى عَدُوِّ اللَّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ الْقَائِلِ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا يَعُدُّ أَيَّامَهُ قَالَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَبَسَّمُ حَتَّى إِذَا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ قَدْ قِيلَ لِي{ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ }لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي لَوْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ قَالَ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهِ وَمَشَى مَعَهُ فَقَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى فُرِغَ مِنْهُ قَالَ فَعُجِبَ لِي وَجُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَوَاللَّهِ مَا كَانَ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ هَاتَانِ الْآيَتَانِ{ وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ فَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَهُ عَلَى مُنَافِقٍ وَلَا قَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ

Har fortalt os, at [Abdu bin Humaid] har fortalt os, at [Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'ad] fra [hans far] fra [Muhammad bin Ishaq] fra [Az Zuhri] fra [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah] fra [Ibn Abbas] sagde: Jeg hørte engang [Umar bin Al Khaththab] sige: På dagen for Abdullah bin Ubbai bin Saluls død, blev Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam kaldt til for at bede for ham, og han rejste sig, men da han var ved at bede, gik jeg hen og stillede mig foran ham: O Allahs Sendebud, vil du bede for Allahs fjende Abdullah bin Ubbai, som har ytret mange sårende ord i løbet af sin levetid? Dengang smilede Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam bare, og efter at jeg spurgte ham gentagne gange, sagde han: "Forlad mig, O Umar, for jeg har fået et valg, og jeg vil vælge. Sandelig er der kommet en (åbenbaring) til mig: 'Du beder om tilgivelse for dem, eller du beder ikke om tilgivelse for dem (er det samme). Selvom du beder om tilgivelse for dem halvfjerds gange, vil Allah aldrig tilgive dem. (I Taubah: 80) hvis han ved at bede om tilgivelse mere end halvfjerds gange vil blive tilgivet, så vil jeg gøre det." Han bad og ledsagede ham, derefter stod han foran hans grav, og efter han var færdig, var jeg forbløffet over mit mod over for Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam. Allah og Hans Sendebud vidste bedre, men ikke længe efter kom dette vers ned: "Og tilbed aldrig (liget af) en død person blandt dem, og stå (bed) ikke ved hans grav." (I Taubah: 84) Abu Isa sagde, at denne hadith er hasan sahih gharib.