Imam Tirmidhi : 3022
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَال سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُلَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ دُعِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلصَّلَاةِ عَلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهِ فَلَمَّا وَقَفَ عَلَيْهِ يُرِيدُ الصَّلَاةَ تَحَوَّلْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي صَدْرِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى عَدُوِّ اللَّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ الْقَائِلِ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا يَعُدُّ أَيَّامَهُ قَالَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَبَسَّمُ حَتَّى إِذَا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ قَدْ قِيلَ لِي{ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ }لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي لَوْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ قَالَ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهِ وَمَشَى مَعَهُ فَقَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى فُرِغَ مِنْهُ قَالَ فَعُجِبَ لِي وَجُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَوَاللَّهِ مَا كَانَ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ هَاتَانِ الْآيَتَانِ{ وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ فَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَهُ عَلَى مُنَافِقٍ وَلَا قَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
Isinalaysay sa amin [si Abdu bin Humaid] ay isinalaysay sa amin [si Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'ad] mula sa [kanyang ama] mula kay [muhammad bin ishaq] mula kay [az Zuhri] mula kay [ubaidullah bin abdullah bin utbah] mula kay [ibn Abbas] ay nagsabi: Minsan ay narinig ko [si Umar bin al-Khatththab] na nagsabi: Noong araw ng pagkamatay ni Abdullah bin Ubbai bin Salul, tinawag ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam upang ipanalangin siya, tumayo siya, ngunit nang malapit na siyang magdasal, lumapit ako at tumayo sa harap niya: O Sugo ng Allah, nais mo bang ipanalangin ang kaaway ng Allah na si Abdullah bin Ubbai na nagbitaw ng maraming masasakit na salita sa kanyang buhay? Ngumiti lamang si Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam nang panahong iyon at matapos ko siyang tanungin nang paulit-ulit, sinabi niya: "Iwan mo ako, O Umar, dahil binigyan ako ng pagpipilian at ako ang pipili. Tunay na isang (kapahayagan) ang dumating sa akin: 'Humingi ka ng kapatawaran para sa kanila o hindi ka humingi ng kapatawaran para sa kanila (ay pareho). Kahit na humingi ka pa ng kapatawaran para sa kanila ng pitumpung beses, hindi sila kailanman patatawarin ni Allah. (Sa Taubah: 80) kung sa pamamagitan ng paghingi ng kapatawaran nang higit sa pitumpung beses ay patatawarin siya, gagawin ko ito." Nanalangin siya at sinamahan siya, pagkatapos ay tumayo siya sa harap ng kanyang puntod, pagkatapos niyang matapos, namangha ako sa aking katapangan kay Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam. Alam na alam ni Allah at ng Kanyang Sugo, ngunit hindi nagtagal, bumaba ang talatang ito: "At huwag mong sambahin (ang katawan ng) isang patay sa kanila, at huwag kang tumayo (magdasal) sa kanyang puntod." (Sa Taubah: 84) Sinabi ni Abu Isa na ang hadith na ito ay hasan sahih gharib.