Rasulullah tidak keluar pada hari ketiga atau keempat karena khawatir shalat malam ramadan diwajibkan
Imam Bukhari : 1873حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ لَيْلَةً مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ فَصَلَّى فِي الْمَسْجِدِ وَصَلَّى رِجَالٌ بِصَلَاتِهِ فَأَصْبَحَ النَّاسُ فَتَحَدَّثُوا فَاجْتَمَعَ أَكْثَرُ مِنْهُمْ فَصَلَّى فَصَلَّوْا مَعَهُ فَأَصْبَحَ النَّاسُ فَتَحَدَّثُوا فَكَثُرَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ مِنْ اللَّيْلَةِ الثَّالِثَةِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى فَصَلَّوْا بِصَلَاتِهِ فَلَمَّا كَانَتْ اللَّيْلَةُ الرَّابِعَةُ عَجَزَ الْمَسْجِدُ عَنْ أَهْلِهِ حَتَّى خَرَجَ لِصَلَاةِ الصُّبْحِ فَلَمَّا قَضَى الْفَجْرَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَتَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ لَمْ يَخْفَ عَلَيَّ مَكَانُكُمْ وَلَكِنِّي خَشِيتُ أَنْ تُفْتَرَضَ عَلَيْكُمْ فَتَعْجِزُوا عَنْهَا فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْأَمْرُ عَلَى ذَلِكَ
Esan digutenez, [Yahya bin Bukair]-ek [Al Laits] ['Uqail-etik] esan digu. [Ibn Shihab]-ek ['Urwah] esan dit ['Aisyah radiallahu 'anha]-k jakinarazi du Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, gau batean bere gelatik irten zela gauerdian meskitan otoitzak egiteko. Beraz, jendea otoitz egin zuen haren otoitzaren ondoren. Goizean, jendeak gertakari hau eztabaidatu zuen, eta hurrengo arratsaldean bildutako jende kopurua handitu egin zen eta harekin batu ziren otoitzean. Goizean, jendea berriro hasi zen gertakariari buruz hitz egiten. Gero, hirugarren gauean, meskitan zegoen jende kopurua are gehiago handitu zen eta Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, otoitz egitera atera zen eta haiek batu ziren harekin otoitzean. Gero, laugarren gauean, meskita fededunez beteta zegoen, azkenean Fajr otoitz egitera atera zen arte. Fajr otoitza amaitu ondoren, jendetzari begira jarri zen, gero shahada errezitatu eta esan zuen: «Amma ba'du, egia esan ez nekien non zeunden - bart -. Hala ere, beldur naiz derrigorrezkoa bihurtuko zaizuenez, eta aurka egingo diozuen». Gero, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta hil ondoren, kongregazioan otoitz egiteko tradizioa - tarawih - horrela jarraitu zuen.