Doa dalam tahiyyat - 10: ALLAHUMMA A'IDZHU MIN 'ADZAABILQABRI
Imam Tirmidzi : 2815حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَمْرِو بْنِ مَالِكٍ النُّكْرِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَضَرَبَ بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خِبَاءَهُ عَلَى قَبْرٍ وَهُوَ لَا يَحْسِبُ أَنَّهُ قَبْرٌ فَإِذَا فِيهِ إِنْسَانٌ يَقْرَأُ سُورَةَ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ حَتَّى خَتَمَهَا فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ضَرَبْتُ خِبَائِي عَلَى قَبْرٍ وَأَنَا لَا أَحْسِبُ أَنَّهُ قَبْرٌ فَإِذَا فِيهِ إِنْسَانٌ يَقْرَأُ سُورَةَ تَبَارَكَ الْمُلْكِ حَتَّى خَتَمَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِيَ الْمَانِعَةُ هِيَ الْمُنْجِيَةُ تُنْجِيهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ
[Muhammad bin Abdul Malik bin Abu Asy Syawaribek] esan zigunak [Yahya bin 'Amru bin Malik An Nukrik] [bere aitagandik] [Abul Jauza`-tik] [Ibn Abbasek] esan zigun: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagun batzuek hilerriaren gainean kanpatu zuten, antza denez, ez zuten espero hilerrian egongo balira, bat-batean norbaitek TABAARAKAL LADZII BIYADIHIL MULKU gutuna irakurriko zuenik -Aintza Alahi, erreinu guztiak dituenaren eskuetan daudenak-'. amaitu arte, gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan eta esan zuen; «Alaren Mezularia, bai, nire denda hilobian egin nuen eta ez nuen uste lekua hilobi bat zenik, orduan norbaitek TABARAK -Surah- Al Mulk Surah irakurri zuen amaitu arte», esan zuen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek: «Oztopo bat da, hilobiaren tormentutik salbatzen duen salbatzailea da». Abu Isak esan zuen: Bide honetatik, hadith hau Hasan Gharib da. Eta kapitulu honetan, Abu Hurairah-ren hadith bat dago.