Empat ciri orang munafik: berbicara bohong, jika berjanji mengingkari, jika membuat perjanjian berkhianat, dan jika bertengkar berlaku curang

इमाम तिर्मिधी : 2556

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا وَإِنْ كَانَتْ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ فِيهِ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ النِّفَاقِ حَتَّى يَدَعَهَا مَنْ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَإِنَّمَا مَعْنَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ نِفَاقُ الْعَمَلِ وَإِنَّمَا كَانَ نِفَاقُ التَّكْذِيبِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَكَذَا رُوِيَ عَنْ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ شَيْءٌ مِنْ هَذَا أَنَّهُ قَالَ النِّفَاقُ نِفَاقَانِ نِفَاقُ الْعَمَلِ وَنِفَاقُ التَّكْذِيبِ

आम्हाला हे [महमुद बिन गhailan] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [उबैदुल्ला बिन मूसा] यांच्याकडून, त्यांनी [सुफ्यान] यांच्याकडून, त्यांनी [अल-अमासी] यांच्याकडून, त्यांनी [अब्दुल्ला बिन मुर्राह] यांच्याकडून, त्यांनी [मस्रुख] यांच्याकडून, त्यांनी [अब्दुल्ला बिन अम्र] यांच्याकडून, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून हदीस सांगितली, त्याने सांगितले: 'चार गुण आहेत; ज्याच्यामध्ये हे सर्व चार गुण असतील तो मुनाफिक आहे, आणि जर या गुणधर्मांपैकी एकही त्याच्यामध्ये आढळला, तर तो तो सोडेपर्यंत त्याच्यामध्ये मुनाफिकपणाचा एक गुणधर्म राहतो: जो बोलताना खोटं बोलतो; आणि जेव्हा तो वचन देतो, तेव्हा ते तोडतो; आणि जेव्हा तो द्वेष बाळगतो, तेव्हा अतिरेक करतो (सर्व मर्यादा ओलांडतो); आणि जेव्हा तो करार करतो, तेव्हा तोच तो प्रथम तोडतो." अबू ईसा म्हणाले: 'ही एक हसन सहिह हदीस आहे. ही आम्हाला [अल-हसन इब्न अली अल-खल्लाल] यांनी सांगितली, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुल्ला इब्न नुमैर] यांच्याकडून, [अल-अमासी] यांच्याकडून, [अब्दुल्ला इब्न मुर्राह] यांच्याकडून, अशाच प्रेषण साखळीसह हदीस सांगितली.' अबू ईसा म्हणाले: 'ही एक हसन सहीह हदीस आहे; विद्वानांच्या मते, हा अर्थ फक्त कर्मातील ढोंगाशी संबंधित आहे, आणि खोट्या बोलण्यातील ढोंग हा फक्त पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या काळाशी संबंधित आहे. या हदीसच्या एका भागाबाबत अल-हसन अल-बस्री यांच्याकडून असे वर्णन आहे की त्यांनी म्हटले, 'मुनाफेखोरी दोन प्रकारची असते: कर्मातील मुनाफेखोरी आणि खोटं बोलण्यातली मुनाफेखोरी.'"