Ketentuan memerdekakan Budak milik bersama (syarikat) dan kewajiban melunasi hak pemilik lain (sekutu)

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا أَوْ قَالَ شِقْصًا فِي مَمْلُوكٍ فَخَلَاصُهُ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ قُوِّمَ قِيمَةَ عَدْلٍ ثُمَّ يُسْتَسْعَى فِي نَصِيبِ الَّذِي لَمْ يُعْتَقْ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ نَحْوَهُ وَقَالَ شَقِيصًا قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا رَوَى أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ قَتَادَةَ مِثْلَ رِوَايَةِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ وَرَوَى شُعْبَةُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ قَتَادَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ أَمْرَ السِّعَايَةِ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي السِّعَايَةِ فَرَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ السِّعَايَةَ فِي هَذَا وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَبِهِ يَقُولُ إِسْحَقُ وَقَدْ قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا كَانَ الْعَبْدُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ فَأَعْتَقَ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ فَإِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ غَرِمَ نَصِيبَ صَاحِبِهِ وَعَتَقَ الْعَبْدُ مِنْ مَالِهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ عَتَقَ مِنْ الْعَبْدِ مَا عَتَقَ وَلَا يُسْتَسْعَى وَقَالُوا بِمَا رُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذَا قَوْلُ أَهْلِ الْمَدِينَةِ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ

Esan digu [Ali bin Khasyram], esan digu [Isa bin Yunus] [Sa'id bin Abu 'Arubah-engandik] [Qatadah]-tik [An Nadlr bin Anas]-tik [Basyir bin Nahik]-etik [Abu Hurairah]-tik esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Zati bat askatzen duenak'. Edo esan zuen: 'Esklabo baten zatia, gainerakoa bere ondasunetara doa jabetza badu, baina jabetzarik ez badu, orduan prezio justua ematen zaio - egokia -, orduan askatu ez den zatiagatik enplegatu daiteke zamarik gabe'. Esan zuen; Kasu honetan, Abdullah bin Umar-en antzeko hadith bat dago. Esan digu [Muhammad bin Basysyar]-ek esan digu [Yahya bin Sa'id] [Sa'id bin Abu 'Arubah-engandik] horrela baina 'Zatia' hitzekin. Abu Isak esan zuen; Hadith hau hasan sahih da, [Aban bin Yazidek] [Qatadah]-tik kontatu zuen bezala, Sa'id bin Abu 'Arubah-ek kontatu bezala, eta [Syu'bah-ek] hadith hau [Qatadah]-tik kontatu zuen, baina ez zuen esklaboen negozioa aipatu bertan. Jakintsuek esklaboen negozioari buruz iritzi desberdinak zituzten arren, jakintsu batzuek argudiatu zuten esklaboen negozio bat egon behar zela, hau zen Sufyan Ats Tsauri eta Kufako jakintsuen iritzia eta hau da Ishaq-ek esan zuena. Jakintsu batzuek argudiatu duten bitartean: Esklaboa bi pertsonen artean badago, askatzen duena haietako bat da. Ondasunak baditu, orduan bere lagunaren zorra ordaintzen du eta esklaboa bere ondasunetatik askatzen du, eta ondasunik ez badu, orduan askatu eta landu ez duena askatzen du esklabotik. Umar-ek, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak, kontatu zuenarekin eztabaidatu zuten, hau da Medina eta Malik, Ash-Syafi'i, Ahmad eta Ishaq-ek ere iritzi bera zuten.