حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ حَتَّى ذَكَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍوأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ سَلَفٌ وَبَيْعٌ وَلَا شَرْطَانِ فِي بَيْعٍ وَلَا رِبْحُ مَا لَمْ يُضْمَنُ وَلَا بَيْعُ مَا لَيْسَ عِنْدَكَقَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قُلْتُ لِأَحْمَدَ مَا مَعْنَى نَهَى عَنْ سَلَفٍ وَبَيْعٍ قَالَ أَنْ يَكُونَ يُقْرِضُهُ قَرْضًا ثُمَّ يُبَايِعُهُ عَلَيْهِ بَيْعًا يَزْدَادُ عَلَيْهِ وَيَحْتَمِلُ أَنْ يَكُونَ يُسْلِفُ إِلَيْهِ فِي شَيْءٍ فَيَقُولُ إِنْ لَمْ يَتَهَيَّأْ عِنْدَكَ فَهُوَ بَيْعٌ عَلَيْكَ قَالَ إِسْحَقُ يَعْنِي ابْنَ رَاهَوَيْهِ كَمَا قَالَ قُلْتُ لِأَحْمَدَ وَعَنْ بَيْعِ مَا لَمْ تَضْمَنْ قَالَ لَا يَكُونُ عِنْدِي إِلَّا فِي الطَّعَامِ مَا لَمْ تَقْبِضْ قَالَ إِسْحَقُ كَمَا قَالَ فِي كُلِّ مَا يُكَالُ أَوْ يُوزَنُ قَالَ أَحْمَدُ إِذَا قَالَ أَبِيعُكَ هَذَا الثَّوْبَ وَعَلَيَّ خِيَاطَتُهُ وَقَصَارَتُهُ فَهَذَا مِنْ نَحْوِ شَرْطَيْنِ فِي بَيْعٍ وَإِذَا قَالَ أَبِيعُكَهُ وَعَلَيَّ خِيَاطَتُهُ فَلَا بَأْسَ بِهِ أَوْ قَالَ أَبِيعُكَهُ وَعَلَيَّ قَصَارَتُهُ فَلَا بَأْسَ بِهِ إِنَّمَا هُوَ شَرْطٌ وَاحِدٌ قَالَ إِسْحَقُ كَمَا قَالَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ قَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ رَوَى أَيُّوبُ السَّخْتِيَانِيُّ وَأَبُو بِشْرٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عَوْفٌ وَهِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذَا حَدِيثٌ مُرْسَلٌ إِنَّمَا رَوَاهُ ابْنُ سِيرِينَ عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ هَكَذَا

Esan digu [Ahmad bin Mani'-k] esan digu [Isma'il bin Ibrahim] esan digu [Ayyub] esan digu [Amru bin Syu'aib] esan duela; esan dit [nire aita] [bere aitaren] aurretik [Abdullah bin Amru] aipatu zuen arte Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuela: 'Ez da halal saltzea eta maileguan ematea, ezta salmenta bakarrean bi baldintza daudela eta ez da halal bermatu ezin diren ondasunetan irabaziak lortzea -onak edo txarrak-, eta ez da halal ez duzuna saltzea'. Abu Isak esan zuen; Hadith hau benetakoa da. Ishaq bin Mansurrek esan zuen; Ahmadi galdetu nion; Zer esan nahi du salaf eta erosketa eta salmenta debekatzearekin? Hark erantzun zuen; Dirua maileguan ematen du eta gero ondasunak saltzen ditu maileguagatik prezio altuagoan -bermerik ez badago, ez dago salmentarik-, eta agian baita ere -hau da- dirua maileguan ematen du ondasunak erosteko, hori dio; Elementua oraindik eskuragarri ez badago zuretzat, elementua salduko dizut - mailegu-hartzaileak elementua erosteko mailegu gehiago ordain dezan -. Ishaq-ek, hots, Ibn Rahawaih-ek, gutxi gorabehera esan zuen; Ahmadi galdetu nion; zer gertatzen da bermatu ezin den zerbait saltzeko asmoarekin? Erantzun zuen; Ez dakit, bere eskuetan ez dagoen janaria -saltzea- izan ezik. Ishaq-ek gehiago edo gutxiago esan zuen; Neurtu edo pisatu zen elementu bakoitzean, Ahmadek esan zuen; Norbaitek esaten badu; Oihal hau saltzen dizut, baina josi eta moztu egiten dut. Beraz, hau salmenta eta erosketa batean bi baldintzaren adibidea da eta esaten badu; Saldu egin dizut, baina josi egin dut, beraz, ondo dago. Edo esan zuen; Saldu egin dizut, baina moztu egin dut, beraz, ondo dago. Baldintza bat besterik ez baita. Ishaq-ek esan zuen gutxi gorabehera -horrela-. Abu Isak esan zuen; Hakim bin Hizam-en haditha Hasan haditha bat da, berarengandik kontatu da. Lerro honetaz gain, Ayyub As Sakhtiyani eta Abu Bisyr-ek Yusuf bin Mahak-engandik Hakim bin Hizam-engandik narratu zuten. Abu Isak esan zuen; ['Auf] eta [Hisyam bin Hassan]-ek ere hadith hau [Ibn Sirinetik] [Hakim bin Hizam]-engandik kontatu zuten sallallaahu 'alaihi wasallam Profetagandik eta hadith hau mursal da. Izan ere, Ibn Sirinek Ayyub As Sakhtiyanitik Yusuf bin Mahak-engandik Hakim bin Hizam-engandik narratu zuen honela.