Rasulullah thawaf dengan mengendarai untanya dan beristilam Hajar Aswad dengan tongkatnya

Imam Tirmidzi : 848

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ قَالَحَجَّ بِي أَبِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَأَنَا ابْنُ سَبْعِ سِنِينَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ أَجْمَعَ أَهْلُ الْعِلْمِ أَنَّ الصَّبِيَّ إِذَا حَجَّ قَبْلَ أَنْ يُدْرِكَ فَعَلَيْهِ الْحَجُّ إِذَا أَدْرَكَ لَا تُجْزِئُ عَنْهُ تِلْكَ الْحَجَّةُ عَنْ حَجَّةِ الْإِسْلَامِ وَكَذَلِكَ الْمَمْلُوكُ إِذَا حَجَّ فِي رِقِّهِ ثُمَّ أُعْتِقَ فَعَلَيْهِ الْحَجُّ إِذَا وَجَدَ إِلَى ذَلِكَ سَبِيلًا وَلَا يُجْزِئُ عَنْهُ مَا حَجَّ فِي حَالِ رِقِّهِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ

Беҙгә [Ҡотәйбә] һөйләне, беҙгә [Хәтим бин Исмәғил] [Мөхәммәт бин Йософтан] [Сәғиб бин Йәзидтән] әйтте; «Атайым мине хаж вадаһы ваҡытында Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән хажға алып барҙы», ул ваҡытта миңә ете йәш ине». Әбү Ғиса әйтте; — Был — сахих Хәсән хәҙисе. Ғалимдар килешкән: әгәр бала үҫмерлек осорона тиклем хаж ҡылған булһа, үҫмерлек осорона еткәс, уға яңынан хаж ҡылырға мәжбүр ителә һәм уның тәүге хажы уның хаж фарызын боҙмай. Ҡолдар менән дә шулай, әгәр улар ҡол саҡта хаж ҡылһа, иреккә сыҡҡас, яңынан хаж ҡылырға бурыслы. Әгәр ҙә ризығығыҙ булһа, ә тәүге хажығыҙ хаж бурыстарығыҙҙы боҙмаһа. Был Суфьян Ац Цаури, Сәфиғи, Әхмәт һәм Исхаҡтың да фекере.