Rasulullah thawaf dengan mengendarai untanya dan beristilam Hajar Aswad dengan tongkatnya

Imam Abu Dawud : 1774

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَكُنَّا عِنْدَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَتَذَاكَرْنَا مُتْعَةَ النِّسَاءِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ رَبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي أَنَّهُ حَدَّثَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ

Беҙгә [Мөсәддәд бин Мусарһад] һөйләне, беҙгә [Ғәбдел Вәритс] [Исмәғил бин Өмәйә] [Әз Зөһриҙән] һөйләне, тине; Беҙ ҡасандыр Ғүмәр бин Абдул Әзиз яғында булдыҡ, шунан бер-беребеҙгә мутғә ҡатындарға өйләнгәнебеҙҙе телгә алдыҡ. Шунан [Рәбиғ бин Сабрах] тигән бер кеше булды, ул әйтте; Мин [атайыма] ҡаршы шаһитлыҡ итәм: ул уға хаж ваҙаһы ваҡытында Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) уны тыйғанын әйткән.