حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ التَّمِيمِيُّ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ قَالَ فَرَآنِي مُقْبِلًا فَقَالَ هُمْ الْأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ فَقُلْتُ مَا لِي لَعَلَّهُ أُنْزِلَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ قُلْتُ مَنْ هُمْ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُمْ الْأَكْثَرُونَ إِلَّا مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا فَحَثَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَمُوتُ رَجُلٌ فَيَدَعُ إِبِلًا أَوْ بَقَرًا لَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهَا إِلَّا جَاءَتْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسْمَنَهُ تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا وَتَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا كُلَّمَا نَفِدَتْ أُخْرَاهَا عَادَتْ عَلَيْهِ أُولَاهَا حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مِثْلُهُ وَعَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لُعِنَ مَانِعُ الصَّدَقَةِ وَعَنْ قَبِيصَةَ بْنِ هُلْبٍ عَنْ أَبِيهِ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي ذَرٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَاسْمُ أَبِي ذَرٍّ جُنْدَبُ بْنُ السَّكَنِ وَيُقَالُ ابْنُ جُنَادَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَى عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ حَكِيمِ بْنِ الدَّيْلَمِ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ مُزَاحِمٍ قَالَ الْأَكْثَرُونَ أَصْحَابُ عَشَرَةِ آلَافٍ قَالَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ مَرْوَزِيٌّ رَجُلٌ صَالِحٌ

Esan zigun [Hannad bin Sirri At Tamimi Al Kufi-k] esan zigun [Abu Mu'awiyah-k] [Al A'masy-tik] [Ma'rur bin Suwaid-etik] [Abu Dzar-etik] esan zigun: Allahren Mezulariarengana joan nintzen Kaabaren itzalean eserita zegoenean, Abu Dzar-ek esan zuen, ni ikustean esan zuen: 'Kaabaren Jaunaren izenean, haiek dira Piztuerako Egunean galerak jasango dituztenak'. Hark - Abu Dzarrek - esan zuen: Neure buruari esan nion, agian bertso bat agerian utzi da nire inguruan, eta gero galdetu nuen, nire ama eta aitaren mesedetan erreskate gisa, nortzuk diren? Rasulullah Shalallahu 'alaihi wa salam-ek esan zuen: 'Gehiengo taldea dira, hau, hau eta hura esaten dutenak izan ezik'. Orduan, haren aurrean makurtu ziren pertsonak zeuden, eskuinera eta ezkerrera. Gero jarraitu zuen: «Nire arima duenaren izenean, inor ez da hiltzen gamelu edo behi bat utzita eta bere zakat-a ordaindu gabe, ziur aski animalia horiek Piztuerako Egunean gizenago eta askoz handiagoak etorriko dira, zapalduko eta adarkatuko dute, azken animaliak -torturatzen- amaitu duenean, orduan lehenengo animalia itzuliko da berriro torturatzera, auzia jendearen artean erabaki arte». Kapitulu honetan, Abu Hurairah-ren narrazio bat ere badago horrelakoa. Ali bin Abu Talib radliallahu 'anhu-k kontatua, 'Madarikatua limosna -zakat- ordaintzeari uko egiten diona', antzeko zerbait kontatu zen Qabishah bin Hulb-ek bere aitagandik eta Jabir bin Abdullah eta Abdullah bin Mas'ud-ek kontatua. Abu 'Isak esan zuen, Abu Dzar-en haditha hasan sahih hadith bat dela, Abu Dzar-en izena Jundab bin Sakan edo Ibn Junadah deitzen da. Abdullah bin Munirrek Ubaidullah bin Musagandik, Sufyan Ats Tsaurigandik, Hakim bin Dailamgandik eta Dlahak bin Muzahimgandik esan digunez, aberastasun handia duten pertsonak hamar mila Dirham dituztenak dira. Esan zuen, Abdullah bin Munir Marwaz herriko gizon jainkotiarra zela.