Shalat dan doa istikharah untuk memohon takdir yang terbaik

इमाम तिर्मिधी : 442

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الْمَوَالِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا الِاسْتِخَارَةَ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنْ الْقُرْآنِ يَقُولُ إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالْأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ لِيَقُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلَا أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ وَلَا أَعْلَمُ وَأَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعِيشَتِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي أَوْ قَالَ فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ فَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعِيشَتِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي أَوْ قَالَ فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِي الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ قَالَ وَيُسَمِّي حَاجَتَهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي أَيُّوبَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الْمَوَالِي وَهُوَ شَيْخٌ مَدِينِيٌّ ثِقَةٌ رَوَى عَنْهُ سُفْيَانُ حَدِيثًا وَقَدْ رَوَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ الْأَئِمَّةِ وَهُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الْمَوَالِي

हे आम्हाला [कुतायबा] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुर्रहमान बिन अबू अल-मवाली] यांच्याकडून, त्यांनी [मुहम्मद बिन अल-मुनकदिऱ] यांच्याकडून, त्यांनी [जैबिर बिन अब्दुल्ला] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, यांनी आम्हाला सर्व गोष्टींसाठी इस्तिक्षारा प्रार्थना शिकवली, जसे त्यांनी आम्हाला कुरआनचे अध्याय शिकवले, त्यांनी सांगितले: "जर तुमच्यापैकी कोणाला एखाद्या गोष्टीबाबत गरज असेल, तर त्याने दोन रकात सुन्नाह नमाज अदा करावी, मग म्हणा: 'ऐ अल्लाह, मी तुझ्या ज्ञानाने मार्गदर्शन मागतो, आणि तुझ्या सामर्थ्याने ताकद मागतो, आणि मी तुझ्या अपार कृपेची मागणी करतो; कारण तूच निर्णय करतोस आणि मी नाही, आणि तूच जाणतोस आणि मी नाही, आणि तूच गूढ गोष्टींचा जाणकार आहेस,' 'हे अल्लाह, जर तुला माहीत असेल की हा विषय माझ्या धर्मासाठी, माझ्या उपजीविकेसाठी आणि माझ्या व्यवहारांच्या परिणामासाठी चांगला आहे, किंवा जर तुला माहीत असेल की तो माझ्या तात्काळ आणि दीर्घकालीन व्यवहारांसाठी चांगला आहे, तर तो माझ्यासाठी सोपा कर आणि त्यात मला आशीर्वाद दे, आणि जर तुला हे माहित असेल की हा विषय माझ्यासाठी माझ्या धर्मात, माझ्या उपजीविकेसाठी आणि माझ्या व्यवहारांच्या परिणामासाठी वाईट आहे, किंवा जर तो माझ्या तात्काळ आणि भविष्यातील गोष्टींमध्ये वाईट असेल, तर तो माझ्यापासून दूर कर आणि मला त्यापासून दूर कर, आणि मला जे सर्वोत्तम आहे ते दे, ते कुठेही असो, आणि मग मला त्याने समाधानी कर. ("ऐ अल्लाह, खरोखरच मी तुझ्या ज्ञानाद्वारे योग्य निवडीची मागणी करतो, आणि तुझ्या सर्वशक्तिमानतेद्वारे (माझ्या कामांचे निराकरण करण्यासाठी) तुझी शक्ती मागितो. मी तुझ्या महान कृपेचा एक अंश मागतो; खरोखरच, तू सर्वशक्तिमान आहेस, तर मी असहाय आहे, तू जाणतोस तर मी जाणत नाही, आणि तू अज्ञात गोष्टींचा सर्वज्ञ आहेस. हे अल्लाह, जर तुला हे माहीत असेल की हा विषय (गरजू व्यक्तीने आपली समस्या मांडावी) माझ्या धर्मासाठी आणि त्याच्या परिणामांसाठी माझ्यासाठी चांगला आहे—किंवा, जसे पैगंबर म्हणाले: …या जगात किंवा परलोकात—तर त्यात मला यश दे, त्याचा मार्ग सोपा कर, आणि त्यावर आपले आशीर्वाद उधळ. परंतु, जर तुम्हाला हे माहीत असेल की हा विषय माझ्या धर्म, माझ्या उपजीविकेच्या दृष्टीने आणि त्याच्या परिणामांच्या बाबतीत माझ्यासाठी अधिक हानिकारक आहे, तर हा विषय दूर करा आणि मला त्यापासून दूर ठेवा; जिथेही ते चांगले असेल तिथे माझ्यासाठी चांगले ठरवा, आणि नंतर मला तुमची प्रसन्नता प्रदान करा." त्यानंतर त्यांनी म्हटले: "मग त्याने त्याची गरज मांडली." या अध्यायात (एक परंपरा देखील आहे – संपादक) अब्दुल्ला इब्न मसऊद आणि अबू आय्यूब यांच्याकडूनही परंपरा आहे. अबू ईसा म्हणाले की, जाबिरचा हदीस एक सहीह गारिब हदीस आहे; आम्हाला तो फक्त अब्दुर्रहमान बिन अबू अल-मावाली यांच्या हदीसद्वारेच माहित आहे, जो मदीनाचा विद्वान आणि विश्वासार्ह रिवायत करणारा आहे. सुफ्यान अल-थौरी यांनीही त्यांच्याकडून हदीस नमुद केली आहे, आणि अब्दुर्रहमान यांच्याकडून हदीस नमुद करणारे ते एकमेव विद्वान नाहीत; ते अब्दुर्रहमान बिन ज़ैद बिन अबू अल-मावाली आहेत.