Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sujud di atas air dan lumpur hingga tampak sisa tanah becek pada dahi beliau
Imam Tirmidzi : 250
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَجَدَ أَمْكَنَ أَنْفَهُ وَجَبْهَتَهُ مِنْ الْأَرْضِ وَنَحَّى يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي حُمَيْدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يَسْجُدَ الرَّجُلُ عَلَى جَبْهَتِهِ وَأَنْفِهِ فَإِنْ سَجَدَ عَلَى جَبْهَتِهِ دُونَ أَنْفِهِ فَقَدْ قَالَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يُجْزِئُهُ وَقَالَ غَيْرُهُمْ لَا يُجْزِئُهُ حَتَّى يَسْجُدَ عَلَى الْجَبْهَةِ وَالْأَنْفِ
a fen erenikich [Muhammad] a apasa; a fen erenikich [Abu ‘Amir Al ‘Aqdi] a apasa; a fen erenikich [Fulaih bin Sulaiman] a apasa; a fen erenikem [Apas bin Sahl] seni [Apu Humaid Ussun chok Sa’idi] a apasa; ‘Nupwen a chapetiw ewe Soufos sallallaahu ‘alaihi wasallam a suki awan me mokuran ngeni ewe puun, a amwokutu poun kewe ruu seni pechen, me a anomu poun kewe ruu pwe repwe parallel ngeni poun kewe ruu’. A apasa; ‘Lon ei sopwun a pwal wor eu uruwo seni Ibn Abbas, Wa’il bin Hujr me Abu Sa’id’. Apu Isa a apasa; ‘Apu Humaid a makkei ewe hadith mi enlet. Ekkewe scientist ra fori ei hadith, weween, emon epwe apachafengenni noun me mokuran. Ika a chok attapa mokuran me ese attapa uwan, iwe, ekkoch sou kaeo ra apasa pwe a naf ena. Nge ekkoch ra apasa pwe ese naf ei tori an a chapetiw won noun me mokuran’.