Rasulullah Mengqadha Shalat Wustha (Shalat Ashar) Setelah Disibukkan oleh Perang Ahzab

Imam Tirmidzi : 167

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ صَلَاةُ الْوُسْطَى صَلَاةُ الْعَصْرِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ مُحَمَّدٌ قَالَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدِيثُ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَقَدْ سَمِعَ مِنْهُ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَمُرَةَ فِي صَلَاةِ الْوُسْطَى حَدِيثٌ حَسَنٌ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ الْعُلَمَاءِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ و قَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَعَائِشَةُ صَلَاةُ الْوُسْطَى صَلَاةُ الظُّهْرِ و قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَابْنُ عُمَرَ صَلَاةُ الْوُسْطَى صَلَاةُ الصُّبْحِ حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا قُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ قَالَ قَالَ لِي مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ سَلِ الْحَسَنَ مِمَّنْ سَمِعَ حَدِيثَ الْعَقِيقَةِ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ سَمِعْتُهُ مِنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَ أَبُو عِيسَى و أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمَدِينِيِّ عَنْ قُرَيْشِ بْنِ أَنَسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مُحَمَّدٌ قَالَ عَلِيٌّ وَسَمَاعُ الْحَسَنِ مِنْ سَمُرَةَ صَحِيحٌ وَاحْتَجَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ

беҙгә [Ханнад] әйтте; беҙгә [Әбдәх] [Сәғиттән] [Ҡатада]нан [Әл-Хәсәндән] [Самра бин Джундабтан] Пәйғәмбәребеҙҙән, саллаллаһу ғәләйһи үсәлләмдән, ул әйткән: «Вүстә намаҙы — төшкө намаҙ». Ул әйтте; «Был сүрәлә шулай уҡ Ғәли, Ғабдулла бин Мәсғүд, Зәйет бин Сабит, Ғәйсиә, Хафша, Әбү Һүрәйрә һәм Әбү Хәсим бин Үтбә риүәйәттәре лә бар». Әбү Иса әйтте; — Мөхәммәт әйтте; Ғәли бин Абдулла Самра бин Джундабтың хәҙистәре хәсәнлек тип әйткән, уны унан ишеткән. Әбү Иса әйтте; — Вүстә намаҙына ҡағылышлы Самра хәҙисе — икенде намаҙы, уның дәрәжәһе — хәсән шәһих. Был фекерҙе Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән һәм уларҙан башҡа ғалимдар араһында күпселек ҡабул итә. Зәйет бин Сабит менән Ғәйсиә: «Вуста намаҙы – төшкө намаҙ», — тигән. Шул арала Ибн Ғаббас менән Ибнү Ғүмәр: «Вуста намаҙы – иртәнге намаҙ», — тигән. Беҙгә һөйләне Әбү Муса Мөхәммәт бин Әл Муцанна әйтте; беҙгә Ҡөрәйеш бин Әнәс Хәбиб Ибну Асы Сяһидтан һөйләне ул әйтте; — Мөхәммәт бин Сирин әйтте; — Әл Хәсәндән һорағыҙ, ул Аҡиҡа тураһындағы хәҙисте кемдән ишетте? тип һораным, шунан ул: «Мин уны Самра бин Джундабтан ишеттем», — тип яуап бирҙе. Әбү Иса әйтте; — Беҙгә Мөхәммәт бин Исмәғилдең әйткәне тураһында әйтелгән; был хәҙис менән беҙгә Ҡөрәйеш бин Әнәстән Али бин Абдулла бин Әл Мәдини һөйләне». Мөхәммәт әйтте; Ғәли әйтте; «Әл Хәсәндең Сәмрәнән ишетеүе дөрөҫ, һәм ул ошо хәҙискә нигеҙләнгән».