Tidak membatalkan wudhu: Rasulullah pernah mencium diantara istri, namun beliau tidak berwudhu

Imam Tirmidzi : 79

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَهَنَّادٌ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَأَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ بَعْضَ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ قُلْتُ مَنْ هِيَ إِلَّا أَنْتِ قَالَ فَضَحِكَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ نَحْوُ هَذَا عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ قَالُوا لَيْسَ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ و قَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَالْأَوْزَاعِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَإِنَّمَا تَرَكَ أَصْحَابُنَا حَدِيثَ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا لِأَنَّهُ لَا يَصِحُّ عِنْدَهُمْ لِحَالِ الْإِسْنَادِ قَالَ و سَمِعْت أَبَا بَكْرٍ الْعَطَّارَ الْبَصْرِيَّ يَذْكُرُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ قَالَ ضَعَّفَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ هَذَا الْحَدِيثَ جِدًّا وَقَالَ هُوَ شِبْهُ لَا شَيْءَ قَالَ و سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يُضَعِّفُ هَذَا الْحَدِيثَ و قَالَ حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُرْوَةَ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَهَا وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَهَذَا لَا يَصِحُّ أَيْضًا وَلَا نَعْرِفُ لِإِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ سَمَاعًا مِنْ عَائِشَةَ وَلَيْسَ يَصِحُّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْبَابِ شَيْءٌ

wedi dweud wrthym [Qutaibah] a [Hannad] ac [Abu Kuraib] ac [Ahmad bin Muni'] a [Mahmud bin Ghailan] ac [Abu 'Ammar Al Husain bin Huraits] dywedasant; [Dywedodd Waki' wrthym gan [Al A'masy] gan [Habib bin Abu Thabit] gan [Urwah] gan [Aisyah] a ddywedodd; 'Cusanodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam rai o'i wragedd, ar ôl hynny aeth allan i weddïo ac ni pherfformiodd ymolchi eto'. Dywedodd Urwah; 'Rhaid mai chi eich hun ydyw,' meddai Urwah; 'Yna chwarddodd'. Dywedodd Abu Isa; 'Nid yn unig un o gymdeithion y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam a tabi'in' oedd y person a adroddodd yr hadith hwn. Cymerwyd y farn hon gan Sufyan Ats Tsauri a thrigolion Kufa. Dywedasant; 'Nid oes rhwymedigaeth i berfformio ymolchi oherwydd cusanu'. Yn y cyfamser, roedd Malik bin Anas, Al Auza'i, Syafi'i, Ahmad, ac Ishaq o'r farn bod cusanu yn gofyn am olchiad. Nid dim ond un o ysgolheigion cymdeithion y Proffwyd (tangnefedd arno) a'i ddilynwyr a gymerodd y farn hon. Fodd bynnag, cefnodd ein cymdeithion ar yr hadith gan Aisha oherwydd eu bod yn ei ystyried yn wan o ran y gadwyn drosglwyddo. Dywedodd Abu Isa: 'Clywais Abu Bakr Al Aththar Al Bashri yn adrodd gan Ali Ibn al Madini, dywedodd: 'Gwanhaodd Yahya bin Sa'id Al Qaththan yr hadith hwn. a dywedodd, 'Mae'r un peth â rhywbeth nad yw'n ddim byd.' Dywedodd hefyd: 'Clywais Muhammad bin Isma'il yn gwanhau'r hadith hwn, ac ni chlywodd Habib bin Abu Thabit erioed ef gan Urwah.' Mae wedi cael ei adrodd gan [Ibrahim At Taimi], gan [Aisha] fod y Proffwyd (tangnefedd arno) wedi'i chusanu ac na wnaeth hi olchiad eto. Fodd bynnag, mae'r hadith hwn hefyd yn annilys. Nid ydym yn ymwybodol bod Ibrahim At-Taimi erioed wedi clywed hyn gan Aisha. Nid oes hadith dilys gan y Proffwyd (boed heddwch a bendithion Allah arno) ar y mater hwn.