Larangan minum dan makan dari bejana emas dan perak
Imam Abu Dawud : 3235حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَكَانَ حُذَيْفَةُ بِالْمَدَائِنِ فَاسْتَسْقَى فَأَتَاهُ دِهْقَانٌ بِإِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ فَرَمَاهُ بِهِ وَقَالَ إِنِّي لَمْ أَرْمِهِ بِهِ إِلَّا أَنِّي قَدْ نَهَيْتُهُ فَلَمْ يَنْتَهِ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْحَرِيرِ وَالدِّيبَاجِ وَعَنْ الشُّرْبِ فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَقَالَ هِيَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَكُمْ فِي الْآخِرَةِ
[Hafsh bin Umarrek] [Syu'bah] esan zigun [Al Hakam]-ek [Ibn Abu Lailak] esan zigun: «[Hudzaifah] Madainen zegoela, behin edari bat zerbitzatzeko eskatu zuen, eta orduan herriko buruzagi bat zilarrezko ontzi bat zeramala etorri zen, eta Hudzaifahek ontzia bota zion. Orduan esan zuen: «Ez nion ontzia bota, debekatu egin niolako baizik, baina ez zen gelditu, eta, hain zuzen ere, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, debekatu egin zion zetazko oihalak janztea, bajj janztea -zetaz brodatutako arropak- eta urrezko eta zilarrezko ontzietatik edatea. Esan zuen: «Ontzia haientzat da mundu honetan eta zuentzat ondorengo bizitzan».