حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ شُعَيْثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْبِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي الزُّبَيْبَ يَقُولُبَعَثَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشًا إِلَى بَنِي الْعَنْبَرِ فَأَخَذُوهُمْ بِرُكْبَةَ مِنْ نَاحِيَةِ الطَّائِفِ فَاسْتَاقُوهُمْ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبْتُ فَسَبَقْتُهُمْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ أَتَانَا جُنْدُكَ فَأَخَذُونَا وَقَدْ كُنَّا أَسْلَمْنَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ فَلَمَّا قَدِمَ بَلْعَنْبَرِ قَالَ لِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ لَكُمْ بَيِّنَةٌ عَلَى أَنَّكُمْ أَسْلَمْتُمْ قَبْلَ أَنْ تُؤْخَذُوا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مَنْ بَيِّنَتُكَ قُلْتُ سَمُرَةُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْعَنْبَرِ وَرَجُلٌ آخَرُ سَمَّاهُ لَهُ فَشَهِدَ الرَّجُلُ وَأَبَى سَمُرَةُ أَنْ يَشْهَدَ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَبَى أَنْ يَشْهَدَ لَكَ فَتَحْلِفُ مَعَ شَاهِدِكَ الْآخَرِ قُلْتُ نَعَمْ فَاسْتَحْلَفَنِي فَحَلَفْتُ بِاللَّهِ لَقَدْ أَسْلَمْنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبُوا فَقَاسِمُوهُمْ أَنْصَافَ الْأَمْوَالِ وَلَا تَمَسُّوا ذَرَارِيَّهُمْ لَوْلَا أَنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ ضَلَالَةَ نَمَل مَا رَزَيْنَاكُمْ عِقَالًا قَالَ الزُّبَيْبُ فَدَعَتْنِي أُمِّي فَقَالَتْ هَذَا الرَّجُلُ أَخَذَ زِرْبِيَّتِي فَانْصَرَفْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ لِي احْبِسْهُ فَأَخَذْتُ بِتَلْبِيبِهِ وَقُمْتُ مَعَهُ مَكَانَنَا ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْنَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمَيْنِ فَقَالَ مَا تُرِيدُ بِأَسِيرِكَ فَأَرْسَلْتُهُ مِنْ يَدِي فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِلرَّجُلِ رُدَّ عَلَى هَذَا زِرْبِيَّةَ أُمِّهِ الَّتِي أَخَذْتَ مِنْهَا فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهَا خَرَجَتْ مِنْ يَدِي قَالَ فَاخْتَلَعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيْفَ الرَّجُلِ فَأَعْطَانِيهِ وَقَالَ لِلرَّجُلِ اذْهَبْ فَزِدْهُ آصُعًا مِنْ طَعَامٍ قَالَ فَزَادَنِي آصُعًا مِنْ شَعِيرٍ

Esan zigun [Ahmad bin 'Abdah]-ek ['Ammar bin Syu'aib bin Abdullah bin Az Zubaib Al 'Anbari]-k esan zidan [nire aitak] esan zidala: Nire aitona-amonak [Az Zubaib] esaten entzun nuen: 'Ala profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, armada bat bidali zuen Bani Al 'Anbar-era, eta gero armadak Rukbah-en eraso zien - Taifeko muinoa - Taif-etik, eta tropek Ala profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, topatzera eraman zituzten. Gero, zaldi bat ibili eta haien aurretik joan nintzen, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarantz, eta esan nuen: 'As salamu 'alaika wa rahmatullahi wa barakatuh, Alaren profeta! Zure tropak etorri eta eraso egin digute, Islamera bihurtu garen eta gure abereen belarrien puntak moztu ditugun arren'. Orduan, Bal'anbarrera iritsi zenean, Alaren Profetak (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esan zidan: "Ba al duzu frogarik azken egunotan erasotua izan aurretik Islamera bihurtu zinela?". "Bai" erantzun nion. Galdetu zidan: "Nor izan daiteke zure lekuko?". "Samurah, Bani Al 'Anbarreko gizon bat" erantzun nion. Eta aipatu zuen beste gizon bat. Orduan, gizonak deklaratu zuen, Samurah-ek deklaratzeari uko egin zion bitartean. Alaren Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: "Ez du zure alde deklaratu nahi, beraz, zin egin dezakezu zure beste lekukoekin batera". "Bai" erantzun nion. Orduan, zin egiteko eskatu zidan, beraz, Alaren izenean zin egin nuen: "Egia esan, Islamera bihurtu gara egun honetan eta gaur, eta abereen belarrien puntak moztu ditugu". Orduan, Alaren Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: "Zoaz eta banatu haien artean aberastasunaren erdia eta ez ukitu haien ondorengoak!". Ala-k ekintza on baten galera gorrotatuko ez balu, ez genizueke 'Iqal - gamelu-soka -' bat ere murriztuko. Az Zubaibek esan zuen: 'Orduan, nire amak deitu zidan eta esan zidan: 'Gizon honek nire alfonbra hartu du'. Gero, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana joan nintzen eta horren berri eman nion, eta hark esan zuen: 'Atxilotu ezazu!'. Gero, bere arropak hartu nituen eta berarekin gelditu nintzen gure lekuan. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak zutik geundela begiratu zigun, eta gero esan zuen: 'Zer nahi duzue zuen presoekin?'. Gero, askatu egin nuen, eta Ala-ren profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, zutitu eta pertsonari esan zion: 'Itzuli pertsona honi bere amari kendu diozun alfonbra!'. Pertsonak esan zuen: 'Oi Ala-ren profeta, bai alfonbra desagertu zait eskutik'. Az Zubaibek esan zuen: «Orduan, Ala-ren Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, gizonaren ezpata kendu eta niri eman zidan, eta gero gizonari esan zion: «Zoaz eta gehitu janari pixka bat!». Az Zubaibek esan zuen: «Orduan, gizonak gari pixka bat gehitu zidan».