Disyariatkannya mandi: setelah menguburkan mayat hendaklah untuk mandi

حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ نَافِعٍ أَبِي غَالِبٍ قَالَكُنْتُ فِي سِكَّةِ الْمِرْبَدِ فَمَرَّتْ جَنَازَةٌ مَعَهَا نَاسٌ كَثِيرٌ قَالُوا جَنَازَةُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَيْرٍ فَتَبِعْتُهَا فَإِذَا أَنَا بِرَجُلٍ عَلَيْهِ كِسَاءٌ رَقِيقٌ عَلَى بُرَيْذِينَتِهِ وَعَلَى رَأْسِهِ خِرْقَةٌ تَقِيهِ مِنْ الشَّمْسِ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا الدِّهْقَانُ قَالُوا هَذَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا وُضِعَتْ الْجَنَازَةُ قَامَ أَنَسٌ فَصَلَّى عَلَيْهَا وَأَنَا خَلْفَهُ لَا يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُ شَيْءٌ فَقَامَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ لَمْ يُطِلْ وَلَمْ يُسْرِعْ ثُمَّ ذَهَبَ يَقْعُدُ فَقَالُوا يَا أَبَا حَمْزَةَ الْمَرْأَةُ الْأَنْصَارِيَّةُ فَقَرَّبُوهَا وَعَلَيْهَا نَعْشٌ أَخْضَرُ فَقَامَ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا نَحْوَ صَلَاتِهِ عَلَى الرَّجُلِ ثُمَّ جَلَسَ فَقَالَ الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَكَذَا كَانَ يَفْعَلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى الْجَنَازَةِ كَصَلَاتِكَ يُكَبِّرُ عَلَيْهَا أَرْبَعًا وَيَقُومُ عِنْدَ رَأْسِ الرَّجُلِ وَعَجِيزَةِ الْمَرْأَةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ غَزَوْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ غَزَوْتُ مَعَهُ حُنَيْنًا فَخَرَجَ الْمُشْرِكُونَ فَحَمَلُوا عَلَيْنَا حَتَّى رَأَيْنَا خَيْلَنَا وَرَاءَ ظُهُورِنَا وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ يَحْمِلُ عَلَيْنَا فَيَدُقُّنَا وَيَحْطِمُنَا فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ وَجَعَلَ يُجَاءُ بِهِمْ فَيُبَايِعُونَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَلَيَّ نَذْرًا إِنْ جَاءَ اللَّهُ بِالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ مُنْذُ الْيَوْمَ يَحْطِمُنَا لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجِيءَ بِالرَّجُلِ فَلَمَّا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُبْتُ إِلَى اللَّهِ فَأَمْسَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُبَايِعُهُ لِيَفِيَ الْآخَرُ بِنَذْرِهِ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَتَصَدَّى لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَأْمُرَهُ بِقَتْلِهِ وَجَعَلَ يَهَابُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ لَا يَصْنَعُ شَيْئًا بَايَعَهُ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَذْرِي فَقَالَ إِنِّي لَمْ أُمْسِكْ عَنْهُ مُنْذُ الْيَوْمَ إِلَّا لِتُوفِيَ بِنَذْرِكَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَوْمَضْتَ إِلَيَّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَيْسَ لِنَبِيٍّ أَنْ يُومِضَقَالَ أَبُو غَالِبٍ فَسَأَلْتُ عَنْ صَنِيعِ أَنَسٍ فِي قِيَامِهِ عَلَى الْمَرْأَةِ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَحَدَّثُونِي أَنَّهُ إِنَّمَا كَانَ لِأَنَّهُ لَمْ تَكُنْ النُّعُوشُ فَكَانَ الْإِمَامُ يَقُومُ حِيَالَ عَجِيزَتِهَا يَسْتُرُهَا مِنْ الْقَوْمِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَوْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ نُسِخَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ الْوَفَاءُ بِالنَّذْرِ فِي قَتْلِهِ بِقَوْلِهِ إِنِّي قَدْ تُبْتُ

Esan digu [Daud bin Mu'adz], esan digu [Abdul Warits] [Nafi' Abu Ghalib-engandik], esan zuen; Gameluak lotuta zeuden zuhaitz ilara batean nengoen, eta gero gorpu talde bat igaro zen, jende askorekin batera. Esan zuten: Hau da Abdullah bin 'Umairren gorpua, beraz, jarraitu egin nion. Bat-batean, zaldi gainean arropa arinak zeramatzan pertsona baten ondoan nengoen, eta bere buruaren gainean eguzkiaren berotik babesten zuen oihal zati bat zegoen. Nik galdetu nuen: nor da pertsona hau? Esan zuten: Hau Anas bin Malik da. Orduan, gorpua jarri zutenean, [Anas] zutitu eta haren gainean otoitz egin zuen, ni atzean nengoela, ez zegoen ezer nire eta haren artean. Bere buruaren ondoan jarri zen eta takbir-a lau aldiz esan zuen, ez denbora luzez eta ez azkar. Gero joan eta eseri egin zen. Jende hauek esan zuten: Oi Abu Hamzah, hau Ansar emakume baten gorpua da. Orduan, emakumearen gorpua hurbildu zioten, gorpua hilkutxa berde batean estalita zegoen. Orduan Anas gorpuaren ipurmasailen ondoan jarri zen, gero gizonaren gorpuari otoitz egiten zion bezala otoitz egin zuen, eta gero eseri egin zen. Al 'Ala` bin Ziyadek esan zuen: O Abu Hamzah, horrela otoitz egin al du Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek gorpu baten alde zure otoitzaren antzera, takbir-a lau aldiz esanez, eta gizonezko gorpu baten buruaren eta emakumezko gorpu baten ipurmasailen ondoan zutik? Esan zuen: bai. Esan zuen: O Abu Hamzah, inoiz borrokatu al zara Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin? esan zuen: Bai, behin borrokatu nuen Hunain gudua berarekin. Politeistak atera eta eraso egin ziguten, gure zaldiak atzean ikusi genituen arte. Eta jende horien artean gizon bat zegoen guri eraso ziguna, jo gintuen eta haserretu egin zen gurekin. Orduan Ala, eta Ala-ren Mezulariarengana aurkeztu ziren eta leialtasuna zin egin zioten Islamera bihurtzeko. Orduan Profetaren lagun bat zegoen, esan zuena; Izan ere, zin egin nuen Alak-ek egun hartatik aurrera gureganako bere haserrea askatzeko norbait ekartzen bazuen, lepoa moztuko niola, zalantzarik gabe, Alaren Mezularia (Alaren bakea eta bedeinkapenak beraren gainean) isilik zegoen bitartean. Orduan, pertsona ekarri zuten, eta Alaren Mezularia (sallallaahu 'alaihi wasallam) ikusi zuenean, esan zuen: Oi Alaren Mezularia, damutu naiz Alarekin. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere burua eutsi zion eta ez zuen leialtasunik erakutsi beste pertsonek beren nadzar bete zezaten. Orduan, lagunak Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam zerbitzatu zuen, eta hark hiltzeko agindu zion, eta lagunak ez zuen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en nahi pertsona hori hiltzea. Orduan, Profetak (sallallaahu 'alaihi wasallam) ezer egiten ez zuela ikusi zuenean, leialtasuna zin egin zion. Orduan, lagunak esan zuen: Oi Alaren Mezularia, zer gertatzen da nire nadzar-arekin? Esan zuen: «Egia esan, ez diot leialtasuna emateari utzi egun hartatik, baina bete ditzazula zure botoak». Lagunak esan zuen: «Ez al didazu seinalerik eman begiekin, Allahren Mezularia?». Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: «Egia esan, ez da egokia profeta batek begiekin seinaleak ematea». Abu Ghalibek esan zuen: «Orduan, Anasen ekintzei buruz galdetu nuen emakume baten gorpua ipurmasailen alboan otoitz egiten zuenean. Orduan, esan zidaten ez zegoela hilkutxarik, beraz, apaiza ipurmasailen aurrean jarri zen, eta jendeengandik estali zuen». Abu Daudek esan zuen: sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren hitzak: «Jendearekin borrokatzeko agindu zidaten: LAA ILAAHA ILLALLAAH» esan arte, hiltzeagatik nadzar-aren betetzea kendu zen hadith honetatik, hiltzear zegoen pertsonaren hitzekin: Damutu naiz».