Imam Abu Dawud : 2587
حَدَّثَنَا مُسَدِّدٌ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ أَخْبَرَنِي جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَهْمَ ذِي الْقُرْبَى فِي بَنِي هَاشِمٍ وَبَنِي الْمُطَّلِبِ وَتَرَكَ بَنِي نَوْفَلٍ وَبَنِي عَبْدِ شَمْسٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ حَتَّى أَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلَاءِ بَنُو هَاشِمٍ لَا نُنْكِرُ فَضْلَهُمْ لِلْمَوْضِعِ الَّذِي وَضَعَكَ اللَّهُ بِهِ مِنْهُمْ فَمَا بَالُ إِخْوَانِنَا بَنِي الْمُطَّلِبِ أَعْطَيْتَهُمْ وَتَرَكْتَنَا وَقَرَابَتُنَا وَاحِدَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا وَبَنُو الْمُطَّلِبِ لَا نَفْتَرِقُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلَا إِسْلَامٍ وَإِنَّمَا نَحْنُ وَهُمْ شَيْءٌ وَاحِدٌ وَشَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Musaddad]-ek [Husyaim] esan digula [Muhammad bin Ishaq]-engandik, [Az Zuhri-rengandik] [Sa'id bin Al Musayyab]-engandik, esan didala [Jubair bin Muth'im] niri, esan zuen; Khaibar gerran, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere senideen zatiak Bani Hasyim eta Bani Abdul Muththalib-en jarri zituenean, eta Bani Naufal eta Bani Abdu Shams utzi zituen. Orduan, Uthman bin Affan eta biok joan ginen sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarengana iritsi arte, eta orduan esan genuen: O Allahren Mezularia, Banu Hashim dira, ez diegu ukatzen haien lehentasuna Allah-ek haien artean jarri zaituen posizioagatik, baina zer gertatzen da gure anaiekin Bani Abdul Muttalib? Eman diezu eta utzi egin gaituzu, gure senideak bat diren bitartean. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Egia esan, gu eta Banu Al Muttalib-ek ez ginen banandu ezjakintasun garaian eta Islamaren garaian, izan ere, gu eta haiek gauza bat ginen". Eta hatzak elkarri lotu zituen, shallallahu 'alaihi wasallam.