Imam Abu Dawud : 2039
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ يَعْنِي الزُّبَيْرِيَّ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي الْعَنْبَسِ عَنْ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمُبَاشَرَةِ لِلصَّائِمِ فَرَخَّصَ لَهُ وَأَتَاهُ آخَرُ فَسَأَلَهُ فَنَهَاهُ فَإِذَا الَّذِي رَخَّصَ لَهُ شَيْخٌ وَالَّذِي نَهَاهُ شَابٌّ
Esan digute [Nashr bin Aliri], esan digute [Abu Ahmadi, hots, Az Zubairiri], esan digute [Israili] [Abu Al 'Anbas-ek] [Al Aghar-ek] [Abu Hurairah-ek] esan digute gizon batek Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i galdetu ziola baraurik zeuden pertsonak laztantzeari buruz, eta gero hark barkamena eman ziola. Eta beste batzuk etorri zitzaizkion eta galdetu zioten horri buruz, eta gero debekatu egin zuen. Badirudi barkamena eman zien pertsonak zaharrak zirela, eta debekatu zituenak, berriz, gazteak.