Imam Abu Dawud : 2039

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ يَعْنِي الزُّبَيْرِيَّ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي الْعَنْبَسِ عَنْ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمُبَاشَرَةِ لِلصَّائِمِ فَرَخَّصَ لَهُ وَأَتَاهُ آخَرُ فَسَأَلَهُ فَنَهَاهُ فَإِذَا الَّذِي رَخَّصَ لَهُ شَيْخٌ وَالَّذِي نَهَاهُ شَابٌّ

Al è stât contât a nô [Nashr bin Ali], al è stât contât a nô [Abu Ahmad, ven a stâi Az Zubairi], al è stât contât a nô [Israel] di [Abu Al 'Anbas] di [Al Aghar] di [Abu Hurairah] che un om al domandà al Profete cui che al jere il popul. E altris personis a vignivin daûr di lui e a lu domandavin, daspò al lu proibì. Al ven fûr che lis personis che al à dât clemence a jerin vecjis, invezit lis personis che al à vietât a jerin zovins.