Tidak ada hasud (iri/dengki) kecuali pada dua hal: pada seseorang yang diberi harta oleh Allah dan seseorang yang dikaruniai hikmah oleh Allah

इमाम बुखारी : 1320

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسٌ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا حَسَدَ إِلَّا فِي اثْنَتَيْنِ رَجُلٍ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَسَلَّطَهُ عَلَى هَلَكَتِهِ فِي الْحَقِّ وَرَجُلٍ آتَاهُ اللَّهُ حِكْمَةً فَهُوَ يَقْضِي بِهَا وَيُعَلِّمُهَا

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन अल-मुतस्सन्ना] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [यह्या] यांच्याकडून, [इस्माईल] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मला [कैस] यांनी सांगितले, [इब्न मसऊद (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो)] यांच्याकडून, ज्यांनी म्हटले; मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: "ईर्ष्या फक्त दोन प्रसंगी परवानगी आहे. (अर्थात) ज्याला अल्लाहने संपत्ती दिली आहे आणि तो तिचा योग्य व्यवस्थापन करून सत्य मार्गात खर्च करतो, आणि ज्याला अल्लाहने ज्ञान दिले आहे आणि तो त्यावर عمل करतो आणि ते (इतरांना) शिकवतो."