Rasulullah meletakkan tangan kanannya di atas tangan kirinya dalam shalat

Imam Abu Dawud : 621

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْجُشَمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَكُنْتُ غُلَامًا لَا أَعْقِلُ صَلَاةَ أَبِي قَالَ فَحَدَّثَنِي وَائِلُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ أَبِي وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ إِذَا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ قَالَ ثُمَّ الْتَحَفَ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ وَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فِي ثَوْبِهِ قَالَ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ أَخْرَجَ يَدَيْهِ ثُمَّ رَفَعَهُمَا وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ رَفَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ سَجَدَ وَوَضَعَ وَجْهَهُ بَيْنَ كَفَّيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السُّجُودِ أَيْضًا رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِقَالَ مُحَمَّدٌ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلْحَسَنِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ فَقَالَ هِيَ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَهُ مَنْ فَعَلَهُ وَتَرَكَهُ مَنْ تَرَكَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ هَمَّامٌ عَنْ ابْنِ جُحَادَةَ لَمْ يَذْكُرْ الرَّفْعَ مَعَ الرَّفْعِ مِنْ السُّجُودِ

Беҙгә [Ғөбәйҙуллаһ бин Ғүмәр бин Мәйсәрә Әл-Джусйәми] беҙгә [Ғабдул Вәритс бин Сәғит] әйтте, ул әйтте; беҙгә әйтте [Мөхәммәт бин Йәһүҙә] миңә [Ғәбдел Джаббар бин Ваил бин Хөжр] әйтте, ул әйтте; — Мин атайымдың доғаларын аңламаған бала, тине; һуңынан [Ваил бин Әлҡәмә] миңә һөйләне, атайымдан [Ваил бин Хөжрҙән] әйтте; — Мин Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән доға ҡылдым, ул тәкбир әйтергә теләһә, ике ҡулын да күтәрҙе. Ул әйтте; — Шунан кейемен йыйып алды, уң ҡулы һул ҡулын тотоп, ике ҡулын да кейеменә һалды. — тип дауам итте ул; «Рөкүғ итергә теләһә, ике ҡулын сығарып күтәрә, рәҡүҙән башын күтәрергә теләһә, ике ҡулын да күтәрә, һуңынан йөҙөн алаҡайҙарына параллель ҡуйып сәждәгә китә, ​​сәждәнән башын күтәрергә теләһә, намаҙ тамамланғансы ла ҡулдарын тағы ла күтәрә». Мөхәммәт әйтте; — Шунан мин был турала Әл-Хәсән бин Әбү Әл-Хәсәнгә әйттем, шуға күрә ул; «Был - Аллаһ Рәсүленең доғаһы, уны эшләргә яратҡан кешеләр ҡылған һәм ҡалдырырға яратҡан кешеләр ҡалдырған доға». Әбү Дауыт әйтте; «Был хәҙисте лә [Хәммәм] [Ибн Йәһүҙәҙән] риүәйәт иткән, әммә ул «сәждәнән торғанда ҡулдарҙы ла күтәреү» тураһында әйтмәгән.