Imam Abu Dawud : 406
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُحِبُّ الْعَرَاجِينَ وَلَا يَزَالُ فِي يَدِهِ مِنْهَا فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَرَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَكَّهَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ مُغْضَبًا فَقَالَ أَيَسُرُّ أَحَدَكُمْ أَنْ يُبْصَقَ فِي وَجْهِهِ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَإِنَّمَا يَسْتَقْبِلُ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَالْمَلَكُ عَنْ يَمِينِهِ فَلَا يَتْفُلْ عَنْ يَمِينِهِ وَلَا فِي قِبْلَتِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ فَإِنْ عَجِلَ بِهِ أَمْرٌ فَلْيَقُلْ هَكَذَا وَوَصَفَ لَنَا ابْنُ عَجْلَانَ ذَلِكَ أَنْ يَتْفُلَ فِي ثَوْبِهِ ثُمَّ يَرُدَّ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ
Esan digu [Yahya bin Hubaib bin Arabi]-k [Khalid bin Al-Harits] esan digu [Muhammad bin 'Ajlan-ek] ['Iyadl bin Abdullah]-ek [Abu Sa'id Al-Khudri]-k] esan digunez, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak datila sorta eramatea gustatzen zitzaiola, hartu eta meskitan sartu zen, bat-batean flema aurkitu zuen meskitaren Qibla norabidean, beraz, igurtzi egin zuen, eta gero aurpegira begiratu zion. Kongregazioak haserre esan zuen: "Gustatzen al zaio zuetako bati aurpegian tu egitea? Izan ere, norbait Qiblara begira dagoenean, benetan bere Rabb Azza wa Jalla-ri begira dago, aingerua eskuinean duen bitartean. Beraz, ez tu egin bere eskuinera eta ez aurrean, baizik eta ezkerrean edo oinen azpian. Berehala tu egitera behartzen duen zerbaitek, egin ezazu honela". Ibn Ajlanek praktikatu zuen, hots: bere oihalean tu egiten zuen, eta gero zati bat beste zati baten kontra igurzten zuen.