Hadith Representative
Orang syahid tidak mati, mereka hidup dan diberi rezeki di sisi Allah
Imam Muslim : 3500حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ وَعِيسَى بْنُ يُونُسَ جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ سَأَلْنَا عَبْدَ اللَّهِ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ { وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ } قَالَ أَمَا إِنَّا قَدْ سَأَلْنَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ أَرْوَاحُهُمْ فِي جَوْفِ طَيْرٍ خُضْرٍ لَهَا قَنَادِيلُ مُعَلَّقَةٌ بِالْعَرْشِ تَسْرَحُ مِنْ الْجَنَّةِ حَيْثُ شَاءَتْ ثُمَّ تَأْوِي إِلَى تِلْكَ الْقَنَادِيلِ فَاطَّلَعَ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ اطِّلَاعَةً فَقَالَ هَلْ تَشْتَهُونَ شَيْئًا قَالُوا أَيَّ شَيْءٍ نَشْتَهِي وَنَحْنُ نَسْرَحُ مِنْ الْجَنَّةِ حَيْثُ شِئْنَا فَفَعَلَ ذَلِكَ بِهِمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا رَأَوْا أَنَّهُمْ لَنْ يُتْرَكُوا مِنْ أَنْ يُسْأَلُوا قَالُوا يَا رَبِّ نُرِيدُ أَنْ تَرُدَّ أَرْوَاحَنَا فِي أَجْسَادِنَا حَتَّى نُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ مَرَّةً أُخْرَى فَلَمَّا رَأَى أَنْ لَيْسَ لَهُمْ حَاجَةٌ تُرِكُوا
اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [يحيى بن يحيى] ۽ [ابوبڪر بن ابو شيبه] ٻئي [ابو معاويه] مان هئا. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - اسان کي [اسحاق بن ابراهيم] ٻڌايو آهي اسان کي [جرير] ۽ [عيسى بن يونس] کي سڀ ڪجهه [الاماسي] کان ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - اسان کي [محمد بن عبدالله بن نمير] ٻڌايو آهي جڏهن ته لفاظي ان مان آهي، اسان کي [اسباط] ٻڌايو آهي ۽ [ابو معاويه] ٻنهي چيو آهي؛ اسان کي [الاماسي] ٻڌايو آهي [عبدالله بن مُره] کان [مصروق] کان، هن چيو: 'اسان هڪ ڀيرو [عبدالله] کان هن آيت بابت پڇيو هو؛ '- ۽ اهو نه سمجهو ته جيڪي الله جي رستي ۾ مارجي ويا آهن - واقعي - مئل آهن، پر حقيقت ۾ اهي پنهنجي رب جي پاسي ۾ رهن ٿا ۽ انهن کي - ڪثرت رزق ڏنو ويندو آهي' - قُلْ عَلَي عمران؛ 169- هن چيو؛ 'اسان هڪ ڀيرو هن کان اهو پڇيو، ۽ هن جواب ڏنو؛ انهن جون روحون هڪ سائي پکيءَ جي سوراخن ۾ آهن جنهن جي عرش تي ڪيترائي ڏيئا لٽڪيل آهن، اهو جيئن چاهي جنت ۾ داخل ٿي سگهي ٿو ۽ ٻاهر نڪري سگهي ٿو ۽ پوءِ ٻيهر انهن ڏيئن ۾ آرام ڪري ٿو، پوءِ انهن جو رب انهن ڏانهن ڏسي ٿو ۽ چوي ٿو: 'ڇا توهان کي ڪجهه گهرجي؟' انهن چيو، 'اسان کي ٻيو ڇا گهرجي جڏهن اسان جيئن چاهيون جنت ۾ داخل ٿي ۽ ٻاهر نڪري سگهون ٿا؟' پوءِ الله ٽي ڀيرا سوال ورجائيندو رهيو. جڏهن انهن ڏٺو ته اهي سوال جو جواب ڏيڻ کان سواءِ نه رهندا، ته انهن چيو، 'اي پالڻهار، اسان چاهيون ٿا ته اسان جون روحون اسان جي جسمن ۾ واپس ڪيون وڃن ته جيئن اسين ٻيهر توهان جي رستي ۾ بار بار وڙهون.' جڏهن الله ڏٺو ته انهن کي هاڻي ڪنهن به شيءِ جي ضرورت ناهي، آخرڪار انهن کي ڇڏيو ويو.