ហាទីសតំណាង
Orang syahid tidak mati, mereka hidup dan diberi rezeki di sisi Allah
Imam Muslim : 3500حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ وَعِيسَى بْنُ يُونُسَ جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ سَأَلْنَا عَبْدَ اللَّهِ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ { وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ } قَالَ أَمَا إِنَّا قَدْ سَأَلْنَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ أَرْوَاحُهُمْ فِي جَوْفِ طَيْرٍ خُضْرٍ لَهَا قَنَادِيلُ مُعَلَّقَةٌ بِالْعَرْشِ تَسْرَحُ مِنْ الْجَنَّةِ حَيْثُ شَاءَتْ ثُمَّ تَأْوِي إِلَى تِلْكَ الْقَنَادِيلِ فَاطَّلَعَ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ اطِّلَاعَةً فَقَالَ هَلْ تَشْتَهُونَ شَيْئًا قَالُوا أَيَّ شَيْءٍ نَشْتَهِي وَنَحْنُ نَسْرَحُ مِنْ الْجَنَّةِ حَيْثُ شِئْنَا فَفَعَلَ ذَلِكَ بِهِمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا رَأَوْا أَنَّهُمْ لَنْ يُتْرَكُوا مِنْ أَنْ يُسْأَلُوا قَالُوا يَا رَبِّ نُرِيدُ أَنْ تَرُدَّ أَرْوَاحَنَا فِي أَجْسَادِنَا حَتَّى نُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ مَرَّةً أُخْرَى فَلَمَّا رَأَى أَنْ لَيْسَ لَهُمْ حَاجَةٌ تُرِكُوا
វាត្រូវបានគេប្រាប់មកយើង [Yahya bin Yahya] និង [Abu Bakr bin Abu Syaibah] ទាំងពីរនាក់មកពី [Abu Mu'awiyah]។ -តាមរបៀបមួយផ្សេងទៀតវាត្រូវបានបញ្ជាក់ - បានប្រាប់យើង [Ishaq bin Ibrahim] បានប្រាប់យើង [Jarir] និង [Isa bin Yunus] អ្វីៗទាំងអស់មកពី [Al A'masy]។ -តាមរបៀបមួយផ្សេងទៀតវាត្រូវបានបញ្ជាក់ - បានប្រាប់យើង [Muhammad bin Abdullah bin Numair] ខណៈពេលដែល lafadz មកពីគាត់ បានប្រាប់យើង [Asbath] និង [Abu Mu'awiyah] ទាំងពីរនាក់បាននិយាយថា; បានប្រាប់យើង [Al A'masy] ពី [Abdullah bin Murrah] ពី [Masruq] គាត់បាននិយាយថា 'យើងធ្លាប់បានសួរ [Abdullah] អំពីខគម្ពីរនេះថា 'ហើយកុំគិតថាអ្នកដែលត្រូវបានសម្លាប់ក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះគឺពិតជាស្លាប់មែន ប៉ុន្តែតាមពិតពួកគេនៅរស់ជាមួយព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេ ហើយត្រូវបានប្រទានអាហារយ៉ាងបរិបូរណ៍'។ អាលី អ៊ីមរ៉ាន៖ ១៦៩- គាត់បាននិយាយថា “យើងធ្លាប់សួរគាត់អំពីរឿងនោះ ហើយគាត់បាននិយាយថា “ព្រលឹងរបស់ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងប្រហោងនៃសត្វស្លាបពណ៌បៃតង ដែលមានចង្កៀងជាច្រើនព្យួរពីបល្ល័ង្ក វាអាចចូល និងចេញពីឋានសួគ៌តាមដែលវាចង់បាន ហើយបន្ទាប់មកសម្រាកម្តងទៀតនៅក្នុងចង្កៀងទាំងនោះ បន្ទាប់មកព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេនឹងទតមើលពួកគេ ហើយមានបន្ទូលថា “តើអ្នករាល់គ្នាចង់បានអ្វីទេ?” ពួកគេបាននិយាយថា “តើយើងចង់បានអ្វីទៀត នៅពេលដែលយើងអាចចូល និងចេញពីឋានសួគ៌តាមដែលយើងចង់បាន?” បន្ទាប់មកអល់ឡោះបានបន្តសួរសំណួរនេះបីដង។ នៅពេលដែលពួកគេបានឃើញថាពួកគេនឹងមិនត្រូវបានទុកចោលដោយមិនឆ្លើយសំណួរនោះទេ ពួកគេបាននិយាយថា “ឱព្រះអម្ចាស់អើយ យើងខ្ញុំចង់ឱ្យព្រលឹងរបស់យើងត្រូវបានត្រឡប់ទៅរករូបកាយរបស់យើងវិញ ដើម្បីឱ្យយើងអាចប្រយុទ្ធតាមផ្លូវរបស់ទ្រង់ម្តងទៀតជាលើកទីដប់”។ នៅពេលដែលអល់ឡោះបានឃើញថាពួកគេលែងត្រូវការអ្វីទៀតហើយ ទីបំផុតពួកគេត្រូវបានទុកចោល”។